ឱបងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! នៅក្នុងខុតបះមុនៗ យើងបានលើកឡើងនូវទម្រង់មួយចំនួននៃការជ្រុលនិយមចំពោះផ្នូរ ដែលរីករាលដាលនៅក្នុងប្រទេសមូស្លីមមួយចំនួន។ ថ្ងៃនេះ យើងនឹងនិយាយអំពីទិដ្ឋភាពថ្មីមួយទៀត គឺការធ្វើតាវ៉ាស្សុល ជាមួយអ្នកសុចរិត ដោយសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការឆ្លើយតប។
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! តាវ៉ាស្សុលតាមភាសា គឺការខិតជិតទៅរកអ្នកដែលយើងចង់បានអ្វីមួយតាមរយៈមធ្យោបាយណាមួយ ដើម្បីឱ្យបានសម្រេចនូវតម្រូវការរបស់យើង។ តាមច្បាប់សាសនា វាគឺជាការខិតជិតទៅរកអល់ឡោះតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិដើម្បីទទួលបានផលប្រយោជន៍ស្របតាមច្បាប់សាសនា។
អ៊ីបនូ ជារីរ បានពន្យល់អំពីអាយ៉ាត់របស់អល់ឡោះ
ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱبۡتَغُوٓاْ إِلَيۡهِ ٱلۡوَسِيلَةَﵞ ﵝالمَائـِدَة : ﵕﵓﵜ
“ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងត្រូវស្វែងរកផ្លូវទៅកាន់ទ្រង់”
លោកបានពន្យល់ថា៖ "វាមានន័យថា៖ ឱអ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ក្នុងរឿងដែលពួកគេបានប្រាប់អំពីផលបុណ្យនិងទោសទណ្ឌ។ “ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ” មានន័យថា ចូរឆ្លើយតបទៅនឹងបទបញ្ជានិងការហាមឃាត់របស់អល់ឡោះដោយការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់។ ចូរធ្វើឱ្យការជំនឿរបស់អ្នកពិតប្រាកដចំពោះព្រះជាម្ចាស់និងណាពីរបស់អ្នកតាមរយៈទង្វើល្អរបស់អ្នក។ “ស្វែងរកផ្លូវទៅកាន់ទ្រង់” មានន័យថា ស្វែងរកភាពជិតស្និទ្ធជាមួយទ្រង់តាមរយៈការធ្វើអ្វីដែលធ្វើឱ្យទ្រង់ពេញចិត្ត។" ហើយ "វ៉ាស៊ីឡះ"គឺមកពីពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកនិយាយថា៖ ខ្ញុំបានបួងសួងទៅកាន់អ្នកនេះដោយសាររឿងនេះ មានន័យថា៖ ខ្ញុំបានខិតជិតទៅរកគាត់»។ ចប់សម្ដីររបស់គាត់ដោយសង្ខេប។
អ៊ីបនូ កាស៊ីរ ♫ បានលើកឡើងថា មានការឯកភាពគ្នាថា អត្ថន័យនៃពាក្យ "វ៉ាស៊ីឡះ" គឺជាការខិតជិតទៅរកអល់ឡោះ។ លោកបាននិយាយបន្ទាប់ពីការដកស្រង់សម្ដីរបស់អ៊ីម៉ាំទាំងឡាយដែលពន្យល់ថា អត្ថន័យនៃវ៉ាស៊ីឡះគឺជាការខិតជិត៖ "អ្វីដែលអ៊ីម៉ាំទាំងនេះបាននិយាយ គឺគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងអ្នកតាហ្វស៊ីរទាំងឡាយឡើយ។"
ឱបងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនាមានបីប្រភេទ៖
ទីមួយ៖ ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់អល់ឡោះតាមរយៈព្រះនាមដ៏ល្អប្រពៃនិងលក្ខណៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ទ្រង់។ ដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា
ﵟوَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاﵞ ﵝالأَعۡرَاف : ﵐﵘﵑﵜ
“អល់ឡោះមានព្រះនាមដ៏ល្អប្រពៃ ដូច្នេះចូរអ្នករាល់គ្នាបួងសួងទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈព្រះនាមទាំងនោះចុះ។”
មានន័យថា ចូរបួងសួងទៅកាន់អល់ឡោះដោយធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈព្រះនាមដ៏ល្អប្រពៃរបស់ទ្រង់ ដូចជាការពោលថា "យ៉ា រ៉ះម៉ាន អីរហាមនី" (ឱព្រះអង្គដែលមេត្តាករុណា សូមមេត្តាករុណាខ្ញុំផង), "យ៉ា រ៉ស្សាក អុរហ្សុកនី" (ឱព្រះអង្គដែលប្រទានលាភ សូមប្រទានលាភដល់ខ្ញុំផង), "យ៉ា ហ្គហ្វ្វារ អិហ្គហ្វិរលី" (ឱព្រះអង្គដែលអភ័យទោស សូមអភ័យទោសដល់ខ្ញុំផង) និងដូចនេះជាដើម។ ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលប្រភេទនេះគឺត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនា និងជាមូលហេតុមួយនៃការទទួលយកការបួងសួង។
ទីពីរ៖ ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈការបួងសួងរបស់មនុស្សសុចរិតដែលនៅរស់និងមានវត្តមាន។ ឧទាហរណ៍ នៅពេលមូស្លីមម្នាក់ជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ឬមានគ្រោះកំណាច ហើយគាត់ទៅរកមនុស្សល្អម្នាក់ដែលមានការប្រតិបត្តិត្រឹមត្រូវ និងស្នើសុំឱ្យគាត់ជួយបួងសួងទៅកាន់អល់ឡោះ ដើម្បីដោះស្រាយការលំបាករបស់គាត់។ នេះក៏ជាមូលហេតុមួយនៃការទទួលយកការបួងសួងដែរ។
عَنْ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ (رَضِيَ اللهُ عَنْهُ) قَالَ: > شَكَوْنَا إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً لَهُ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ، قُلْنَا لَهُ: أَلَا تَسْتَنْصِرُ لَنَا؟ أَلَا تَدْعُو لَنَا؟
លោកខប់បាបប៊ិន អាល់-អារ៉ត់ ا បានថ្លែងថា៖ យើងបានត្អូញត្អែរទៅកាន់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ه ខណៈដែលលោកកំពុងក្រាលក្រណាត់របស់លោកនៅក្រោមម្លប់កាក់បះ។ យើងបាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ តើលោកមិនសុំជំនួយឱ្យយើងទេឬ? តើលោកមិនបួងសួងឱ្យយើងទេឬ?
បានរាយការណ៍ពីហាទីសមួយទៀតដែលនិយាយអំពីអ៊ូម៉ារ ប៊ិន អាល់-ខត្តាប اបានថ្លែងថា៖
عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ◙ قَالَ: > سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ: > إِنَّ خَيْرَ التَّابِعِينَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أُوَيْسٌ، وَلَهُ وَالِدَةٌ، وَكَانَ بِهِ بَيَاضٌ، فَمُرُوهُ فَلْيَسْتَغْفِرْ لَكُمْ <
ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ه មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកល្អបំផុតក្នុងចំណោមពួកតាបីអ៊ី គឺបុរសម្នាក់ដែលគេហៅថាអ៊ូវៃស៍ ហើយគាត់មានម្តាយម្នាក់ ហើយគាត់ធ្លាប់មានដុំស(ជំងឺស្បែក)។ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាបបួលគាត់ ហើយឱ្យគាត់សុំការអភ័យទោស(ពីអល់ឡោះ) សម្រាប់អ្នករាល់គ្នា»
ដូច្នេះហើយ នៅពេលអ៊ូម៉ារ ប៊ិន អាល់-ខត្តាប ជួបក្រុមអ្នកមកពីយេម៉ែន លោកតែងតែសួរពួកគេថា៖ "តើអ៊ូវ៉ៃស ប៊ិន អាមីរនៅក្នុងចំណោមពួកអ្នកទេ?" រហូតដល់លោកបានជួបអ៊ូវ៉ៃស ហើយបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ "សូមសុំការអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំផង" ហើយគាត់ក៏បានសុំការអភ័យទោសឱ្យលោក។
ក្នុងចំណោមឧទាហរណ៍ទាំងនេះដែរ មានស្ត្រីខ្មៅទាសីម្នាក់បានមករកណាពី ه ហើយនិយាយថា៖
> إِنِّي أُصْرَعُ وَإِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللهَ لِي، قَالَ: إِنْ شِئْتِ صَبَرْتِ وَلَكِ الْجَنَّةُ، وَإِنْ شِئْتِ دَعَوْتُ اللهَ أَنْ يُعَافِيَكِ. فَقَالَتْ: أَصْبِرُ، فَقَالَتْ: إِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللهَ لِي أَنْ لَا أَتَكَشَّفَ، فَدَعَا لَهَا <
«ខ្ញុំកើតជំងឺប្រកាច់ ហើយខ្ញុំអាចត្រូវបានលាតត្រដាង(អាក្រាតកាយ) ដូច្នេះសូមអង្វរអល់ឡោះឱ្យខ្ញុំផង (សូមឱ្យខ្ញុំជាសះស្បើយ)។ លោក(ព្យាការី ﷺ) បានតបថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកចង់ អ្នកអាចអត់ធ្មត់ ហើយឋានសួគ៌ជារបស់អ្នក ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់ ខ្ញុំនឹងអង្វរអល់ឡោះឱ្យជាសះស្បើយពីអ្នក»។ នាងឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំនឹងអត់ធ្មត់»
នាងបាននិយាយបន្តថា៖ «ប៉ុន្តែខ្ញុំលាតត្រដាង(នៅពេលខ្ញុំប្រកាច់) ដូច្នេះសូមអង្វរអល់ឡោះឱ្យខ្ញុំ កុំឱ្យលាតត្រដាង(កុំឱ្យសម្លៀកបំពាក់របូត)» ដូច្នេះលោក (ព្យាការី ﷺ) បានអង្វរ(ទូអា)ឱ្យនាង។»
ពីអាណាស ប៊ិន ម៉ាលិក ا បានរាយការណ៍ថា នៅពេលអ៊ូម៉ារ ប៊ិន អាល់-ខត្តាប ا ជួបគ្រាអត់ភ្លៀង លោកបានសុំទឹកភ្លៀងតាមរយៈអាល់-អាប់បាស ប៊ិន អាប់ឌុលមុត្តលិប ដោយពោលថា៖ "ឱអល់ឡោះ! ពិតណាស់ យើងធ្លាប់ធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈណាពីរបស់យើង ហើយទ្រង់បានប្រទានទឹកភ្លៀងឱ្យយើង។ ហើយឥឡូវនេះ យើងធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈពូរបស់ណាពីយើង ដូច្នេះសូមប្រទានទឹកភ្លៀងឱ្យយើងផង។" ហើយពួកគេក៏បានទទួលទឹកភ្លៀង។
ពាក្យថា "យើងធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈណាពីរបស់យើង" មានន័យថា តាមរយៈការបួងសួងរបស់លោក។ និងពាក្យថា "យើងធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈពូរបស់ណាពីយើង" ក៏មានន័យថា តាមរយៈការបួងសួងរបស់លោកដែរ។
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! ពីរឿងនេះ យើងរៀនបានថា ភាពល្អប្រពៃនិងការកោតខ្លាចអល់ឡោះរបស់មនុស្សម្នាក់គឺជាមូលហេតុនៃការទទួលយកការបួងសួងរបស់គាត់។ ប្រសិនបើរួមផ្សំជាមួយនឹងការជាសាច់ញាតិរបស់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ه នោះកាន់តែប្រសើរថែមទៀត។ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែជាសាច់ញាតិដោយគ្មានភាពល្អប្រពៃនោះ មិនមែនជាមធ្យោបាយខិតជិតទៅកាន់អល់ឡោះឡើយ។ ប្រសិនបើគ្រាន់តែជាសាច់ញាតិរបស់ណាពី ه អាចធ្វើឱ្យខិតជិតអល់ឡោះបាន នោះវានឹងជួយពូរបស់លោកគឺអាប៊ូតលិបឬអាប៊ូឡាហាប់នៅថ្ងៃបរលោក ប៉ុន្តែតើវាអាចជួយពួកគេបានដែរឬទេ?
សរុបមក ការស្នើសុំការបួងសួងពីមនុស្សសុចរិតដែលនៅរស់គឺជារឿងដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនា។ ប៉ុន្តែមនុស្សមិនគួរធ្វើវាជាទម្លាប់ ឬបោះបង់ចោលការបួងសួងដោយខ្លួនឯងនៅពេលមានការលំបាក ដោយពឹងផ្អែកលើការបួងសួងរបស់មនុស្សសុចរិតដែលគាត់បានស្នើសុំនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់គួរភ្ជាប់ចិត្តរបស់គាត់ជាមួយនឹងអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើគាត់ស្នើសុំការបួងសួងពីមនុស្សសុចរិត វាក៏ជារឿងល្អដែរ។ អល់ឡោះដឹងច្បាស់ជាងគេ។
ឱអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ!
ប្រភេទទីបី នៃតាវ៉ាស្សុលដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនាគឺ ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលរបស់អ្នកបួងសួងតាមរយៈទង្វើល្អដែលគាត់បានធ្វើ។ ដូចជាការពោលថា៖ "ឱអល់ឡោះ! តាមរយៈជំនឿរបស់ខ្ញុំចំពោះទ្រង់ ការធ្វើតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងការធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ សូមអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ និងមេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ" ឬ "សូមដោះស្រាយការលំបាករបស់ខ្ញុំ" ឬ "សូមប្រទានកូនឱ្យខ្ញុំ" និងការបួងសួងប្រហាក់ប្រហែលនេះ។
ភស្តុតាងនៃភាពត្រឹមត្រូវនៃការធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈទង្វើល្អគឺអ្វីដែលអល់ឡោះបានរៀបរាប់នៅក្នុងគម្ពីរអាល់-គូរអាន អំពីការធ្វើតាវ៉ាស្សុលរបស់អ្នកមានជំនឿតាមរយៈជំនឿរបស់ពួកគេ ដើម្បីឱ្យទ្រង់លុបលាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ ដូចដែលទ្រង់មានបន្ទូលថា៖
ﵟرَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ ١٩٣ﵞ ﵝآل عِمۡرَان : ﵓﵙﵑﵜ
“បរពិត្រព្រះជាម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ យើងខ្ញុំបានឮហើយអ្នកដែលអំពាវនាវទៅកាន់ការមានជំនឿ(នោះគឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ដែលគាត់បានអំពាវនាវថា៖) ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ។ ពេលនោះ យើងខ្ញុំក៏មានជំនឿ(តាមការអំពាវនាវនោះ)។ បរពិតព្រះជាម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់យើងខ្ញុំចំពោះបាបកម្មរទាំងឡាយនៃយើងខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់មេត្ដាលុបលាងនូវទង្វើអាក្រក់ទាំងឡាយនៃយើងខ្ញុំ ព្រមទាំងសូមទ្រង់មេត្ដាឱ្យយើងខ្ញុំបានស្លាប់ជាមួយបណ្ដាអ្នកដែលសាងអំពើល្អផងចុះ។”
ក្នុងចំណោមភស្តុតាងដែរ គឺការធ្វើតាវ៉ាស្សុលរបស់បុរសបីនាក់ដែលត្រូវជាប់ក្នុងរូងភ្នំ តាមរយៈទង្វើល្អរបស់ពួកគេ។ បុរសទីមួយបានធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈការធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់គាត់ បុរសទីពីរតាមរយៈការគេចផុតពីការប្រព្រឹត្តអំពើស៊ីណា និងបុរសចុងក្រោយតាមរយៈភាពស្មោះត្រង់របស់គាត់។ ដូច្នេះដុំថ្មក៏បានរំកិលចេញ ហើយពួកគេក៏បានចេញមក។
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! យើងបានបញ្ចប់ការនិយាយអំពីនិយមន័យនៃតាវ៉ាស្សុលដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនានិងប្រភេទទាំងបីរបស់វា។ នៅក្នុងខុតបះទីពីរ យើងនឹងនិយាយអំពីតាវ៉ាស្សុលដែលជាប៊ីដអះ (ការបង្កើតថ្មីក្នុងសាសនា) តាមដែលអល់ឡោះសម្រួល។
بَارَكَ اللهُ لِي وَلَكُمْ فِي القُرْآنِ العَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الآيَاتِ وَالذِّكْرِ الحَكِيمِ، أَقُولُ قَوْلِي هَذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ.
الخطبة الثانية
الحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنْ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ، أَمَّا بَعْدُ،
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះចុះ។ ចូរដឹងថា តាវ៉ាស្សុលពិតអះគឺការធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់អល់ឡោះតាមរយៈអ្វីដែលទ្រង់មិនបានកំណត់ថាជាមធ្យោបាយនៃការសម្រេចគោលបំណង។ ដូចជាការធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់អល់ឡោះតាមរយៈរូបកាយអ្នកស្លាប់ ឬឋានៈរបស់ពួកគេ ឬសិទ្ធិរបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលស្រដៀងនេះ។
ឧទាហរណ៍ ការពោលថា៖ "ឱអល់ឡោះ! តាមរយៈឋានៈរបស់ណាពី ឬសិទ្ធិនៃផ្នូររបស់លោក ឬបារ៉ោកះ(ពរជ័យ)របស់លោក សូមអភ័យទោសបាបកម្មរបស់ខ្ញុំ ឬសូមដោះស្រាយការលំបាករបស់ខ្ញុំ"
ឬការពោលថា៖ "ឱអល់ឡោះ! តាមរយៈឋានៈរបស់អ្នកនេះ ឬសិទ្ធិរបស់គាត់ចំពោះទ្រង់ សូមប្រទានលាភសក្ការៈដល់ខ្ញុំ ឬអភ័យទោសបាបកម្មរបស់ខ្ញុំ។"
អ្នកដែលធ្វើបែបនេះជឿថា តាវ៉ាស្សុលរបស់ពួកគេនេះជាមូលហេតុនៃការសម្រេចគោលបំណង។ ប៉ុន្តែការពិត តាវ៉ាស្សុលរបស់ពួកគេនេះគឺខុសឆ្គង និងមិនមែនជាមូលហេតុនៃការសម្រេចគោលបំណងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាពិតអះហើយអ្វីដែលជាពិតអះគឺជាមូលហេតុនៃការទទួលបានបាបកម្ម។
ការបកស្រាយនេះមានពីរទិដ្ឋភាព៖
ទីមួយ៖ ឋានៈនិងកិត្តិយសរបស់អ្នកស្លាប់នៅចំពោះមុខអល់ឡោះ ផលប្រយោជន៍ត្រឡប់ទៅលើអ្នកស្លាប់ខ្លួនឯង មិនមែនទៅលើអ្នកដទៃទេ។ ដូច្នេះ វាមិនត្រឹមត្រូវទេក្នុងការជឿថា ការសុំតាមរយៈឋានៈគឺជាមូលហេតុនៃការទទួលយកការបួងសួងរបស់អ្នកដែលសុំពីអល់ឡោះតាមរយៈវា។ ព្រោះគ្មានទំនាក់ទំនងរវាងរឿងទាំងពីរនេះទេ។ ដូច្នេះអ្នកសុំបានសុំតាមរយៈរឿងដែលមិនទាក់ទងនឹងគាត់ ហើយមិនមែនជាមូលហេតុនៃការសម្រេចគោលបំណងរបស់គាត់។ វាដូចជាបុរសម្នាក់និយាយទៅកាន់អ្នកដឹកនាំឬរដ្ឋមន្ត្រីថា៖ "ខ្ញុំសុំពីលោកតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិរបស់អ្នកឯណោះចំពោះលោក និងឋានៈរបស់គាត់នៅចំពោះមុខលោក សូមឱ្យខ្ញុំនូវរបស់នេះនិងនោះ។" នេះគឺជាការសុំតាមរយៈរឿងដែលមិនទាក់ទងនឹងអ្នកសុំ គ្មានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងតម្រូវការរបស់គាត់ ហើយមិនតម្រូវឱ្យអ្នកដឹកនាំនោះត្រូវតែឆ្លើយតបនឹងសំណើរបស់គាត់ដោយសារហេតុផលនោះទេ។
ដូចគ្នាដែរ នៅពេលមនុស្សម្នាក់ធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈរូបកាយរបស់រ៉សូល ه ដើម្បីឱ្យអល់ឡោះឆ្លើយតបការបួងសួងរបស់គាត់ ការធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈរូបកាយរ៉សូលه និងឋានៈរបស់លោកនៅចំពោះមុខអល់ឡោះតែឯងនោះ មិនតម្រូវឱ្យមានការទទួលយកការបួងសួងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់អល់ឡោះតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិរបស់គាត់ចំពោះរ៉សូល ه និងការធ្វើតាមលោក នេះគឺជាមូលហេតុមួយនៃការទទួលយកការបួងសួងរបស់គាត់ ព្រោះគាត់បានធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈទង្វើដែលតម្រូវឱ្យមានការទទួលយកការបួងសួងរបស់គាត់ គឺការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។
អ៊ីបនូ តៃមីយ្យ៉ះ ♫ បាននិយាយថា៖ "នៅពេលយើងមិនធ្វើតាវ៉ាស្សុលទៅកាន់ទ្រង់តាមរយៈការបួងសួងរបស់ពួកគេ ឬទង្វើរបស់យើង តែយើងធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈរូបកាយរបស់ពួកគេវិញ រូបកាយរបស់ពួកគេមិនមែនជាមូលហេតុដែលតម្រូវឱ្យមានការទទួលយកការបួងសួងរបស់យើងទេ។ ដូច្នេះយើងកំពុងធ្វើតាវ៉ាស្សុលដោយគ្មានមធ្យោបាយពិតប្រាកដ។ ដោយហេតុនេះហើយ ទង្វើនេះមិនត្រូវបានរាយការណ៍ពីណាពី ه ដោយការរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវទេ ហើយក៏មិនល្បីល្បាញពីសាឡាហ្វ(ជំនាន់ដំបូង)ដែរ។"
លោកក៏បាននិយាយដែរថា៖ "នៅពេលអ្នកបួងសួងនិយាយថា៖ (ខ្ញុំសុំពីទ្រង់តាមរយៈសិទ្ធិរបស់អ្នកនេះ) ហើយអ្នកនោះមិនបានបួងសួងឱ្យគាត់ ហើយគាត់មិនបានសុំតាមរយៈការធ្វើតាមបុគ្គលនោះ ស្រឡាញ់គាត់ និងគោរពប្រតិបត្តិគាត់ទេ តែសុំតាមរយៈរូបកាយរបស់គាត់ និងកិត្តិយសដែលព្រះជាម្ចាស់របស់គាត់បានប្រទានឱ្យគាត់ គាត់មិនបានសុំតាមរយៈមូលហេតុដែលតម្រូវឱ្យមានការសម្រេចនូវអ្វីដែលគាត់ចង់បានទេ។"
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ!
ទម្រង់ទីពីរ នៃភាពខុសឆ្គងនៃការធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈឋានៈរបស់ណាពីនិងមនុស្សសុចរិត គឺថាទង្វើនេះគ្មានគោលការណ៍នៅក្នុងគម្ពីរអាល់-គូរអាន ឬសុណ្ណះរបស់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ه ទេ។ ហើយក៏មិនត្រូវបានរាយការណ៍ពីសាហាបះឬតាប៊ីអ៊ីនណាម្នាក់ថា គាត់បានធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈណាពី ه នៅជិតផ្នូររបស់លោក ឬឆ្ងាយពីផ្នូររបស់លោកដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាមិនត្រូវបានស្គាល់សោះនៅក្នុងសតវត្សរ៍បីដំបូងដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ហើយក៏មិនត្រូវបានស្គាល់នៅក្នុងការបួងសួងត្រឹមត្រូវណាមួយដែរ។ វាគ្រាន់តែត្រូវបានរាយការណ៍នៅក្នុងហាទីសទន់ខ្សោយដែលត្រូវបានលើកដាក់លើណាពី ឬត្រូវបានផ្អាកត្រឹមសាហាបះ ឬពីអ្នកដែលពាក្យសម្តីរបស់គាត់មិនមែនជាភស្តុតាង។
ប្រសិនបើការធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈអ្នកស្លាប់មានគោលការណ៍នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម វានឹងត្រូវបានបញ្ជូនមកដល់យើងយ៉ាងច្បាស់លាស់ ព្រោះអល់ឡោះបានធានាការការពារសាសនារបស់ទ្រង់។ សាហាបះធ្លាប់ត្រូវបានធ្វើទារុណកម្មនៅម៉ាក្កះមុនការធ្វើហិជ្រះរបស់រ៉សូល ه ដោយពួកកាហ្វីរ តែពួកគេមិនបានធ្វើតាវ៉ាស្សុលតាមរយៈរូបកាយរបស់ណាពី ه ឬនិយាយថា៖ "ឱអល់ឡោះ! តាមរយៈឋានៈរបស់ណាពីរបស់ទ្រង់ សូមដោះស្រាយអ្វីដែលយើងកំពុងជួបប្រទះ" ឬការបួងសួងស្រដៀងនេះទេ ទោះបីជាពួកគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពចាំបាច់ក៏ដោយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបួងសួងទៅកាន់អល់ឡោះឱ្យដោះស្រាយពួកគេ ឬទៅរកណាពី ه និងស្នើសុំឱ្យលោកបួងសួងឱ្យពួកគេដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ។
បន្ទាប់មកពួកសាហាបះបានបន្តការអនុវត្តនេះ។ លោក អ៊ូម៉ារ អ៊ីបនុលខតតាប ا ជាជនជាតិអារ៉ាប់ដើម អ្នកអនុវត្តតាមសុណ្ណះ ដែលបានធ្លាប់នៅជាមួយណាពី ه និងបានជិតស្និទ្ធជាមួយគាត់ក្នុងស្ថានភាពជាច្រើន។ លោកបានយល់សាសនាយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងស្គាល់វាច្បាស់លាស់ ហើយជាច្រើនលើកដែលការយល់ឃើញរបស់លោកស្របនឹងគម្ពីរគួរអាន មុនពេលវាត្រូវបានបញ្ចុះមកទៅទៀត។
នៅពេលដែលប្រជាជនជួបប្រទះនឹងគ្រោះរាំងស្ងួតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងសម័យរបស់លោក ក្នុងឆ្នាំដែលក្រោយមកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ឆ្នាំផេះ" លោកមិនបានស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈឬរូបកាយរបស់ណាពី ه ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោកបានស្នើសុំឲ្យលោក អាប់បាស អ៊ីបនុ អាប់ឌុលមុតតលិប ដែលជាពូរបស់ណាពី ه សូមដល់អល់ឡោះឲ្យបញ្ចុះទឹកភ្លៀងមកលើពួកគេ ដោយសារតែលោកជាសាច់ញាតិរបស់ណាពីម្យ៉ាង និងដោយសារភាពសុចរិត សាសនា និងការកោតខ្លាចរបស់លោកម្យ៉ាងទៀត។
នេះបង្ហាញថា ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយរបស់រ៉សូល ه មិនមែនជាច្បាប់សាសនា និងមិនមែនជារឿងដែលត្រូវបានដឹងនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ច្បាប់សាសនាគឺជាអ្វីដែលលោកបានធ្វើ គឺការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈការសូមដល់អល់ឡោះពីមនុស្សល្អដែលនៅរស់និងមានវត្តមាន។
ប្រសិនបើការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយរបស់ណាពី ه ជារឿងដែលពួកសហាបះនិងតាប៊ីអ៊ីនស្គាល់ នោះច្បាស់ជាមានអ្នកជំទាស់នឹងលោកអ៊ូម៉ារ ا ពីក្នុងចំណោមពួកសហាបះនិងតាប៊ីអ៊ីនជាច្រើន ដោយសារតែការងាកចេញពីមធ្យោបាយដែលល្អជាងទៅកាន់មធ្យោបាយដែលទាបជាង។ ហើយគេនឹងនិយាយទៅកាន់លោកថា៖ ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយរបស់ណាពី ه ប្រសើរជាងការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈអ្នកដែលមិនមែនជាណាពី។
ឱបងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! ស្ហៃខ មូហាំម៉ាត់ អ៊ីបនូ អ៊ូសៃមីន ♫ បាននិយាយថា៖ "ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈបណ្ដាណាពីមានពីរប្រភេទ៖
1. ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈក្តីស្រលាញ់ និងការដើរតាមពួកគាត់។ នេះជាច្បាប់សាសនា ដូចដែលអល់ឡោះបានរៀបរាប់អំពីពួកអ្នកមានបញ្ញានៅចុងជំពូក អាលីអ៊ីមរ៉ន។
2. ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយរបស់ពួកគាត់។ នេះត្រូវបានហាមឃាត់ ព្រោះមិនមានអ្វីពីណាពី ه ទាក់ទងនឹងរឿងនេះឡើយ លោកមិនបានបង្រៀនក្រុមរបស់លោកអំពីវា ហើយពួកសហាបះ ╚ ក៏មិនបានធ្វើវាដែរ។"
សរុបមក ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយរបស់មនុស្សល្អ មិនថាពួកគេនៅរស់ឬស្លាប់ទេ មិនមានវត្តមាននៅក្នុងសតវត្សរ៍បីដំបូងដ៏ប្រសើរឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍គឺតាមរយៈការសុំឲ្យជួយបួងសួងដល់អល់ឡោះពីមនុស្សល្អ ដូចជាណាពី ه និងពួកសហាបះនិងតាប៊ីអ៊ីនផ្សេងទៀត នៅពេលពួកគេនៅរស់។ ប៉ុន្តែក្រោយពេលពួកគេស្លាប់ មិនមានការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈពួកគេទាល់តែសោះ មិនថាតាមរយៈការបួងសួងដល់អល់ឡោះពីពួកគេ ឬតាមរយៈរូបកាយរបស់ពួកគេឡើយ។
ដូច្នេះ ត្រូវបានកំណត់ថាវាជាប៊ីដអះ(ការបង្កើតថ្មីក្នុងសាសនា) ដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះវា ដោយសារពាក្យរបស់ណាពី ه៖ "អ្នកណាធ្វើអំពើមួយដែលគ្មាននៅក្នុងបញ្ជារបស់យើង អំពើនោះត្រូវបានបដិសេធ" មានន័យថាត្រូវបានបដិសេធចំពោះម្ចាស់របស់វា មិនត្រូវបានទទួលយក។ ក៏ដូចជាពាក្យរបស់លោក ه៖ "ចូរប្រយ័ត្នចំពោះការបង្កើតថ្មីក្នុងកិច្ចការសាសនា ព្រោះរាល់ការបង្កើតថ្មីគឺជាប៊ីដអះ ហើយរាល់ប៊ីដអះគឺជាការវង្វេង"។
ប៉ុន្តែឱបងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! គួរត្រូវដឹងថា ការនិយាយអំពីការហាមឃាត់ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈរបស់ណាពី ه មិនមានន័យថាបដិសេធថាណាពី ه មានឋានៈនៅចំពោះមុខអល់ឡោះនោះទេ។ ពួកអាហ្លុសសុណ្ណះជឿលើរឿងនេះ និងជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំដោយមិនបាច់ស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈនោះ។ លើសពីនេះ ពួកគេក៏ជឿផងដែរថា ណាពីផ្សេងក្រៅពីណាពីមូហាំម៉ាត់ ه ក៏មានឋានៈដែរ។ ប៉ុន្តែបញ្ហាគឺនៅត្រង់ការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈនោះ ដែលវាជាប៊ីដអះក្នុងសាសនារបស់អល់ឡោះ ដែលអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ه មិនបានបញ្ជាឲ្យធ្វើ។
ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះទាំងឡាយ! ជាចុងក្រោយ មានហាឌីសខ្សោយនិងក្លែងក្លាយជាច្រើនទាក់ទងនឹងការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈរូបកាយនិងឋានៈរបស់មនុស្សល្អ ដែលអ្នកធ្វើរឿងនេះយកមកធ្វើជាមូលដ្ឋាន ដោយមិនដឹងថាវាជាហាឌីសខ្សោយដែលមិនអាចយកមកធ្វើជាមូលដ្ឋានក្នុងសាសនាបានឡើយ។
ក្នុងចំណោមហាឌីសក្លែងក្លាយដែលល្បីបំផុតដែលគេនិយាយថាមកពីណាពីه ទាក់ទងនឹងការស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈរបស់ពួកណាពីគឺហាឌីស៖ «ចូរពួកអ្នកស្វែងរកការជួយអន្តរាគមន៍តាមរយៈឋានៈរបស់ខ្ញុំ ព្រោះឋានៈរបស់ខ្ញុំនៅចំពោះមុខអល់ឡោះគឺមហិមា។»។ិតក្នុងចំណោមពួកដែលខាតបង់ជាមិនខាន។ ផ្ទុយទៅវិញ ចំពោះអល់ឡោះ(តែមួយគត់) ចូរអ្នកគោរពសក្ការៈ ហើយចូរអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកដែលដឹងគុណ។”
ទ្រង់បានបញ្ជាក់ឲ្យយើងដឹងថា ស្ហីរិក(ការភ្ជាប់ដៃគូជាមួយទ្រង់)គឺជាអំពើបាបដ៏ធំបំផុត ដោយបានមានបន្ទូលថា៖
ﵟإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱفۡتَرَىٰٓ إِثۡمًا عَظِيمًا ٤٨ﵞ ﵝالنِّسَاء : ﵘﵔﵜ
“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនអភ័យទោសឱ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យចំពោះបាបកម្មផ្សេងពីនេះ ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ហើយជនណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មមួយដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។”
ឱបងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! នៅក្នុងខុតបះមុនៗ យើងបានពន្យល់អំពីទិដ្ឋភាពជ្រុលនិយមទាក់ទងនឹងផ្នូរដែលកំពុងកើតមាននៅក្នុងប្រទេសមូស្លីមមួយចំនួន។ ថ្ងៃនេះ យើងនឹងពិភាក្សាអំពីទិដ្ឋភាពថ្មីមួយទៀត គឺការព្យាយាមស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅទីកន្លែងដែលមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ថាជាកន្លែងសម្រាប់ការបួងសួង។ ដូចជាអ្នកដែលព្យាយាមស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរ មិនថាជាផ្នូរណាប៊ី ឬផ្នូរមនុស្សល្អ ឬផ្នូរផ្សេងៗទៀត។ អ្នកខ្លះទៅឈរនៅក្បែរផ្នូរហើយនិយាយថា៖ "ឱព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សូមប្រទានកូនឱ្យខ្ញុំ" ឬ "ឱព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សូមជួយសងបំណុលឱ្យខ្ញុំ" និងពាក្យស្រដៀងគ្នានេះ។
ឱបងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ការស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរគឺខុសឆ្គងដោយមានហេតុផលប្រាំយ៉ាង៖
ទីមួយ៖ មិនមានភស្តុតាងណាមួយនៅក្នុងគម្ពីរអាល់គួរអាន ឬហាឌីសរបស់ណាប៊ីមូហាម៉ាត់ ه ដែលបង្ហាញថាការបួងសួងនៅជិតផ្នូរមានភាពប្រសើរនោះទេ។ ក្នុងច្បាប់អ៊ីស្លាម គ្រប់ការធ្វើអ៊ីបាដះ (ការគោរពសក្ការៈ) ដែលមិនមាននៅក្នុងគម្ពីរអាល់គួរអាន និងសុណណះគឺត្រូវបដិសេធ។ ដូចដែលណាប៊ី ه បានមានប្រសាសន៍ថា
> مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ < [رواه البخاري ومسلم]
«អ្នកណាបង្កើតកិច្ចការថ្មីក្នុងសាសនារបស់យើង ដែលមិនមែនជាផ្នែកនៃសាសនា កិច្ចការនោះនឹងត្រូវបដិសេធ។»
និងក្នុងរាយការណ៍មួយទៀត៖
> مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ < [رواه مسلم]
«អ្នកណាធ្វើអំពើដែលមិនស្របតាមបទបញ្ជារបស់យើង អំពើនោះនឹងត្រូវបដិសេធ»
បងប្អូនមូស្លីមទាំងអស់គ្នា! ហេតុផលទីពីរ ដែលបង្ហាញពីភាពមិនត្រឹមត្រូវនៃការស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរគឺថា បើសិនជាការបួងសួងជិតផ្នូរជាកិច្ចការដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនា - មិនថាជាការវាជិប(ចាំបាច់) ឬមុសតាហាប់(គួរធ្វើ) - នោះពួកសាហាបះប្រាកដជាធ្វើវានៅជិតផ្នូររបស់ណាប៊ី ه ហើយ។ ប៉ុន្តែយើងមិនឃើញមានការរាយការណ៍បែបនេះពីសាឡាហ្វុស-សលេះក្នុងសតវត្សដំបូងទាំងបីទេ។
លើសពីនេះទៅទៀត ពួកសាហាបះបានជួបប្រទះគ្រាអត់ភ្លៀងជាច្រើនដង ហើយបានជួបគ្រោះមហន្តរាយ ប៉ុន្តែមិនដែលមានការរាយការណ៍ថាពួកគាត់ទៅបួងសួងនៅជិតផ្នូររបស់ណាប៊ី ه ឬផ្នូររបស់សាហាបះដ៏ឆ្នើមណាម្នាក់ឡើយ។ បើសិនជាវាជាកិច្ចការត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនា ពួកគាត់ប្រាកដជាធ្វើវា ហើយការអនុវត្តរបស់ពួកគាត់ប្រាកដជាត្រូវបានរាយការណ៍មកដល់យើង ព្រោះវាជារឿងសំខាន់ដែលគួរត្រូវបានរាយការណ៍។ ដូច្នេះ វាបង្ហាញពីការឯកភាពគ្នារបស់ពួកគាត់ថាទង្វើនេះជាពិតអះ(ការបង្កើតថ្មី)។ ដូច្នេះសូមគិតពិចារណាលើរឿងនេះ ពីព្រោះវាមានប្រយោជន៍។
អ៊ីបនុលកយ្យឹម ♫ បានមានប្រសាសន៍បន្ទាប់ពីការពន្យល់របស់លោកអំពីការទស្សនាផ្នូរដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនាថា៖
"នេះគឺជាសុណ្ណះរបស់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ه ទាក់ទងនឹងការទស្សនាផ្នូរអស់រយៈពេលជាង២០ឆ្នាំ រហូតដល់អល់ឡោះបានយកជីវិតលោក។ នេះគឺជាសុណ្ណះរបស់ខលីហ្វះហ៍រ៉សីឌូន និងជាមាគ៌ារបស់សាហាបះនិងតាប៊ីអ៊ីនទាំងអស់។ តើមានមនុស្សណាម្នាក់លើផែនដីនេះអាចនាំយកភស្តុតាងត្រឹមត្រូវ ឬល្អ ឬខ្សោយ ឬដាច់ខ្សែសាណាត់ណាមួយ ដែលបង្ហាញថាពេលពួកគាត់មានតម្រូវការអ្វីមួយ ពួកគាត់ទៅបួងសួងនៅជិតផ្នូរ និងអង្អែលផ្នូរទាំងនោះ ឬសឡាតនៅជិតផ្នូរ ឬសុំអល់ឡោះតាមរយៈម្ចាស់ផ្នូរ ឬសុំពីម្ចាស់ផ្នូរដោយផ្ទាល់ដែរឬទេ? សូមបង្ហាញយើងនូវភស្តុតាងតែមួយ ឬពាក្យតែមួយម៉ាត់ក្នុងរឿងនេះ។"
ឱបងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! ហេតុផលទីបី ដែលបង្ហាញពីភាពមិនត្រឹមត្រូវនៃការស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរគឺថា តាមការរាយការណ៍ពីសាឡាហ្វុស-សឡេះ ពួកគាត់ទៅទស្សនាផ្នូរដោយមិនមានចេតនាស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅទីនោះទេ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវតែឈប់ត្រឹមកន្លែងដែលពួកគាត់បានឈប់។
ក្នុងចំណោមអ្វីដែលអ្នកមានចំណេះដឹងបាននិយាយក្នុងប្រធានបទនេះ គឺការរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាំម៉ាលិក ♫ អំពីការធ្វើពិតអះនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូររបស់ណាប៊ី ه។ បើផ្នូររបស់ណាប៊ីសោះជាពិតអះ ចុះទម្រាំផ្នូរអ្នកផ្សេងទៀត កាន់តែជាពិតអះខ្លាំងជាងទៅទៀត។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
"អ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះ មិនចាំបាច់ឈប់នៅជិតផ្នូរគ្រប់ពេលដែលពួកគេចូល និងចេញពីម៉ាស្ជិតទេ។ ការធ្វើបែបនេះគឺសម្រាប់តែភ្ញៀវប៉ុណ្ណោះ។"
លោកក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "គ្មានបញ្ហាអ្វីទេសម្រាប់អ្នកដែលទើបមកពីធ្វើដំណើរ ឬត្រៀមចេញដំណើរ ដែលឈប់នៅជិតផ្នូររបស់ណាប៊ី ه ដើម្បីសឡាវ៉ាត និងបួងសួងឱ្យលោក ព្រមទាំងអាប៊ូបាការ និងអ៊ូម៉ារ។"
នៅពេលគេសួរលោកថា៖ មានមនុស្សមួយចំនួននៅទីក្រុងម៉ាឌីណះដែលមិនមែនទើបមកពីធ្វើដំណើរ ឬមិនមានគម្រោងធ្វើដំណើរ ហើយពួកគេធ្វើបែបនោះម្តង ឬច្រើនដងក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយជួនកាលពួកគេឈរនៅថ្ងៃសុក្រ ឬថ្ងៃធម្មតាម្តង ឬពីរដង ឬច្រើនដងនៅក្បែរផ្នូរ ដើម្បីសាឡាម និងបួងសួងមួយរយៈ។
លោកបានឆ្លើយថា៖ "ខ្ញុំមិនដែលឮពីអ្នកមានចំណេះដឹងណាម្នាក់នៅក្នុងទីក្រុងរបស់យើងធ្វើបែបនេះទេ។ ការមិនធ្វើវាគឺប្រសើរជាង។ គ្មានអ្វីអាចកែលម្អក្រុមចុងក្រោយនៃប្រជាជាតិនេះបានទេ លើកលែងតែអ្វីដែលបានកែលម្អប្រជាជាតិដំបូង។ ខ្ញុំមិនដែលឮថាក្រុមដំបូងនិងអ្នកដឹកនាំមុនៗនៃប្រជាជាតិនេះធ្វើបែបនេះទេ។ ខ្ញុំមិនដែលឮថាមនុស្សនៅសម័យដំបូងនៃប្រជាជាតិធ្វើបែបនេះទេ។ វាគឺជាការម៉ាក់រូហ៍(មិនល្អ) លើកលែងតែសម្រាប់អ្នកដែលទើបមកពីធ្វើដំណើរ ឬត្រៀមចេញដំណើរ។"
អ៊ីបនូ តៃមីយ្យ៉ះ ♫ បានអធិប្បាយថា៖ "នេះគឺជាអ៊ីម៉ាំម៉ាលិក ដែលជាអ្នកចំណេះដឹងបំផុតក្នុងសម័យរបស់លោក - គឺសម័យតាប៊ីអុត-តាប៊ីអ៊ីននៅទីក្រុងម៉ាឌីណះ ដែលប្រជាជននៅទីនោះក្នុងសម័យសាហាបះ តាប៊ីអ៊ីន និងតាប៊ីអុត-តាប៊ីអ៊ីន គឺជាអ្នកដែលដឹងច្បាស់បំផុតអំពីអ្វីដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនានៅជិតផ្នូររបស់ណាប៊ី ه ។ ពួកគាត់ចាត់ទុកការឈរបួងសួងបន្ទាប់ពីសាឡាមជាការម៉ាក់រូហ៍។ លោកបានបញ្ជាក់ថាអ្វីដែលមុសតាហាប់គឺការបួងសួងឱ្យណាប៊ី និងមិត្តភក្តិទាំងពីររបស់លោក ហើយនេះគឺជាអ្វីដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់សាសនាក្នុងការសឡាវ៉ាត និងសាឡាម។ លើសពីនេះ វាមិនមែនជាអ្វីដែលគួរធ្វើសម្រាប់អ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះធ្វើវាគ្រប់ពេលទេ តែគឺសម្រាប់តែពេលទើបមកពីធ្វើដំណើរ ឬត្រៀមចេញដំណើរប៉ុណ្ណោះ ព្រោះវាគឺជាការគោរពចំពោះលោក ហើយយើងមិនទៅផ្ទះរបស់អ្នកដែលយើងគោរពគ្រប់ពេលដើម្បីសម្ដែងការគោរពនោះទេ លើកលែងតែអ្នកដែលទើបមកពីធ្វើដំណើរ។"
បងប្អូនមូស្លីមទាំងអស់គ្នា! ហេតុផលទីបួន នៃភាពមិនត្រឹមត្រូវក្នុងការស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរគឺថា មូលហេតុនៃការធ្វើបែបនេះគឺដើម្បីលើកតម្កើងម្ចាស់ផ្នូរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលត្រូវធ្វើគឺថា មូលហេតុនៃការបួងសួង និងការធ្វើអ៊ីបាដះផ្សេងៗរបស់មូស្លីមគួរតែជាការលើកតម្កើងបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ه មិនមែនជាការលើកតម្កើងមនុស្សដែលស្លាប់និងអ្នកផ្សេងទៀតនោះទេ។
បងប្អូនមូស្លីមទាំងអស់គ្នា! ហេតុផលទីប្រាំ នៃភាពមិនត្រឹមត្រូវក្នុងការស្វែងរកការឆ្លើយតបនៃការបួងសួងនៅជិតផ្នូរគឺថា ការបួងសួងអល់ឡោះនៅជិតផ្នូររបស់មនុស្សល្អគឺជាមធ្យោបាយដ៏ធំមួយដែលនាំទៅរកការបួងសួងម្ចាស់ផ្នូរដោយផ្ទាល់ ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាក។ អ្វីដែលជាមធ្យោបាយនាំទៅរកអំពើហារ៉ាម គឺក៏ជាអំពើហារ៉ាមដែរ។
ជាឡាលុឌ្ឌីន អាស-សូយូទី ♫ បាននិយាយក្នុងសៀវភៅរបស់លោក "អាល់-អាំរ៊ូ បិល-អ៊ិត្តិបាក វ៉ាន-នះយូ អានិល-អ៊ិបទីដាក" «ការបញ្ជាឱ្យធ្វើតាមសុណ្ណះ និងការហាមឃាត់ការបង្កើតថ្មី»ថា៖ "ពេលខ្លះមានការនិទានរឿងនៅជិតផ្នូរទាំងនោះដែលមានឥទ្ធិពល ដូចជារឿងបុរសម្នាក់បានបួងសួងនៅទីនោះហើយត្រូវបានឆ្លើយតប ឬគាត់បានណាហ្សារ(បន់ស្រន់) ចំពោះផ្នូរនោះហើយតម្រូវការរបស់គាត់ត្រូវបានសម្រេច ឬអ្វីប្រហាក់ប្រហែលនេះ។ តាមរយៈរឿងបែបនេះហើយដែលរូបសំណាកត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈ និងតាមរយៈការយល់ច្រឡំបែបនេះហើយដែលស្ហីរិកបានកើតឡើងនៅលើផែនដី។" ចប់ការដកស្រង់។
بَارَكَ اللهُ لِي وَلَكُمْ فِي القُرْآنِ العَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الآيَاتِ وَالذِّكْرِ الحَكِيمِ، أَقُولُ قَوْلِي هَذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ..
