الخطبة الأولى


إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إلـٰه إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسۡلِمُونَ ١٠٢ﵞ


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ وَخَلَقَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَبَثَّ مِنۡهُمَا رِجَالٗا كَثِيرٗا وَنِسَآءٗۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِي تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلۡأَرۡحَامَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيۡكُمۡ رَقِيبٗا ١ ﵞ


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدٗا ٧٠ يُصۡلِحۡ لَكُمۡ أَعۡمَٰلَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ فَازَ فَوۡزًا عَظِيمًا ٧١ﵞ


أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ خَيْرَ الْكَلَامِ كَلَامُ اللهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ.


ឱបងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយត្រូវមានស្មារតីដឹងជានិច្ចថា ទ្រង់តែងតែឃ្លាំមើលរាល់ទង្វើរបស់យើង មិនថាលាក់កំបាំង ឬបើកចំហ។ ចូរអនុវត្តតាមឲ្យបានត្រឹមត្រូវនិងខ្ជាប់ខ្ចួន នូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយចៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីរាល់ប្រការទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។


ចូរដឹងថា ក្នុងចំណោមក្តីមេត្តារបស់អល់ឡោះចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺទ្រង់បានបញ្ជូនបណ្តាព្យាការីមកកាន់ពួកគេដើម្បីផ្សព្វផ្សាយអ្វីដែលមានប្រយោជន៍ដល់ពួកគេក្នុងកិច្ចការសាសនានិងលោកិយរបស់ពួកគេ និងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់អ្វីដែលមានសុភមង្គលក្នុងលោកិយនិងការរួចផុតនៅថ្ងៃបរលោក។ ព្រោះមនុស្សទោះបីមានចំណេះដឹងនិងភាពឆ្លាតវៃយ៉ាងណា ក៏គំនិតរបស់ពួកគេមិនអាចបង្កើតច្បាប់ទូទៅរួមគ្នាដែលរៀបចំផលប្រយោជន៍របស់ពួកគេឱ្យបានល្អបំផុតបានទេ។ នោះដោយសារគំនិតមនុស្សមានកម្រិត។ ចំណែកឯអល់ឡោះ ទ្រង់គឺជាព្រះដ៏គ្រប់ព្រះបញ្ញាញាណ ដ៏ជ្រួតជ្រាប ដឹងពីផលប្រយោជន៍របស់អ្វីដែលទ្រង់បានបង្កើត។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟأَلَا يَعۡلَمُ ‌مَنۡ ‌خَلَقَ ‌وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلۡخَبِيرُ ١٤ ﵞ [الملك: 14]


“តើអ្នកដែលបានបង្កើតនោះមិនបានដឹង(ពីសព្វភាវៈរបស់ទ្រង់)ទេឬ? ហើយទ្រង់មហាទន់ភ្លន់ មហាដឹងបំផុត។”


បណ្តាព្យាការីគឺជាអន្តរការីរវាងអល់ឡោះ និងអ្វីៗដែលទ្រង់បានបង្កើត ក្នុងការផ្សព្វផ្សាយច្បាប់របស់ទ្រង់ទៅកាន់ពួកគេ។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ ‌بَلِّغۡ ‌مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَۖ ﵞ [المائدة: 67]


“ឱអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)! ចូរអ្នកផ្សព្វផ្សាយ(ដល់មនុស្សលោក)នូវអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅកាន់អ្នកពីព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក។”


ﵟ‌ءَامَنَ ‌ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚﵞ [البقرة: 285]


“អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)មានជំនឿលើរាល់អ្វីទាំងអស់ដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យគាត់ពីព្រះជាម្ចាស់របស់គាត់ ហើយបណ្ដាអ្នកមានជំនឿទាំងអស់ក៏មានជំនឿដូចគ្នាដែរ។ ពួកគេទាំងអស់មានជំនឿលើអល់ឡោះ បណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ បណ្ដាគម្ពីររបស់ទ្រង់ និងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ (ពួកគេនិយាយថា៖) ពួកយើងមិនបែងចែកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់(ដោយជឿអ្នកខ្លះ ហើយបដិសេធអ្នកខ្លះទៀត)ឡើយ។”


និងក្នុងចំណោមតម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា រ៉សូលដំបូងគឺណូហ៍។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟإِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ ‌كَمَآ ‌أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚﵞ [النساء: 163]


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដូចដែលយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់ព្យាការីនួហ ហើយនិងបណ្តាព្យាការីជាច្រើនទៀតបន្ទាប់ពីគាត់ផងដែរ។”


និងពីអាណាស ប៊ិន ម៉ាលិក ÷  ក្នុងហាឌីសស្ហាហ្វាអះ៖


> أَنَّ النَّاسَ يَأْتُونَ إِلَى آدَمَ لِيَشْفَعَ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ: اِئْتُوا نُوحًا، فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ. < [ رواه البخاري ]


«មនុស្សនឹងមករកអាដាមដើម្បីឱ្យស្ហាហ្វាអះឱ្យពួកគេ ហើយគាត់សុំទោសពួកគេដោយនិយាយថា៖ ចូរទៅរកណូហ៍ចុះ ព្រោះគាត់ជារ៉សូលដំបូងដែលអល់ឡោះបានបញ្ជូនទៅកាន់អ្នកនៅលើផែនដី។» [ រាយការណ៍ដោយប៊ូខរី ]


និងក្នុងចំណោមតម្រូវការនៃការមានជំនឿលើបណ្តាព្យាការី គឺការជឿថា រ៉សូលនិងណាពីចុងក្រោយគឺមូហាំម៉ាត ﷺ។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟ‌مَّا ‌كَانَ ‌مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَۗ ﵞ [الأحزاب: 40]


“ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ពុំមែនជាឪពុករបស់នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមបុរសរបស់ពួកអ្នកឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ គាត់គឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ និងជាព្យាការីចុងក្រោយបង្អស់។”


ក្នុងចំណោមតម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការីគឺការជឿថា គ្មានអូម៉ាត់ណាដែលគ្មានរ៉សូលដែលអល់ឡោះបញ្ជូនទៅកាន់ពួកគេជាមួយស្ហារីអះដោយឡែកឡើយ ឬណាពីដែលទទួលវ៉ាហីជាមួយស្ហារីអះពីអ្នកមុនដើម្បីរំលឹកឡើងវិញ។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ ‌رَّسُولًا ‌أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَۖ ﵞ [النحل: 36]


“ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានតែងតាំងទៅកាន់រាល់ប្រជាជាតិនីមួយនូវអ្នកនាំសារម្នាក់ ដោយប្រើឲ្យពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ(តែមួយគត់) និងចៀសឆ្ងាយពីតហ្គូត(ការគោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ)។”


និងទ្រង់មានបន្ទូលថា៖


ﵟ‌وَإِن ‌مِّنۡ ‌أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٞ ٢٤ ﵞ [فاطر: 24]


“ហើយរាល់ប្រជាជាតិទាំងអស់ គឺតែងតែមានអ្នកដាស់តឿនព្រមាន(ទៅកាន់ពួកគេ)។”


បងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! និងក្នុងចំណោមតម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា ការអំពាវនាវរបស់បណ្តាព្យាការីគឺតែមួយ គឺការអំពាវនាវទៅរកតាវហ៊ីដុលអ៊ូលូហីយ៉ះ ទោះបីជាស្ហារីអះរបស់ពួកគាត់ខុសគ្នាក៏ដោយ។


ភស្តុតាងគឺបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ៖    


ﵟوَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ ‌أَنَا۠ ‌فَٱعۡبُدُونِ ٢٥ﵞ [الأنبياء: 25]


“


ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់មុនអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នោះឡើយ លើកលែងតែយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់គេថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានព្រះជាម្ចាស់ឯណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីយើងឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះយើង(តែមួយគត់)។”


និងទ្រង់មានបន្ទូលអំពីភាពខុសគ្នានៃស្ហារីអះ៖    


ﵟلِكُلّٖ جَعَلۡنَا مِنكُمۡ ‌شِرۡعَةٗ وَمِنۡهَاجٗاۚﵞ [المائدة: 48]


“រាល់ប្រជាជាតិនីមួយៗ គឺយើងបានបង្កើតច្បាប់បញ្ញត្តិ និងមាគ៌ា(សម្រាប់ពួកគេប្រតិបត្តិ)។”


ក្នុងចំណោម តម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា បណ្តាព្យាការីគឺជាមនុស្សដែលអល់ឡោះបានជ្រើសរើសឲ្យទទួលខុសត្រូវលើបេសកកម្ម (ការផ្សព្វផ្សាយសាសនា) និងបានប្រទានឲ្យពួកគេនូវសមត្ថភាពដើម្បីទទួលបន្ទុកនៃភារកិច្ចនេះ និងអត់ធ្មត់នឹងភាពលំបាករបស់វា ជាពិសេសបណ្តាអ្នកនាំសារដែលមានឆន្ទៈមោះមុត (អ៊ូលុលអាហ្សម)។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟ‌ٱللَّهُ ‌يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِۚﵞ [الحج: 75]


“អល់ឡោះទ្រង់បានជ្រើសរើសមួយចំនួនពីម៉ាឡាអ៊ីកាត់ និងមួយចំនួនពីមនុស្សលោកឲ្យធ្វើជាអ្នកនាំសារ។”


ក្នុងចំណោម តម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា បណ្តាព្យាការីគឺជាមនុស្សដែលត្រូវបានគេបង្កើតឡើង ដោយពួកគេគ្មានលក្ខណៈពិសេសនៃរុប៊ូប៊ីយ៉ ឬអ៊ូលូហីយ៉ះ ទេ។ អល់ឡោះមានបន្ទូលទៅកាន់ណាពីមូហាំម៉ាត ﷺ ដែលជាមេដឹកនាំរ៉សូលនិងមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនៅចំពោះទ្រង់ថា៖


ﵟقُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي ‌نَفۡعٗا ‌وَلَا ‌ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ وَمَا مَسَّنِيَ ٱلسُّوٓءُۚ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ١٨٨ﵞ [الأعراف: 188]


“ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថា៖ ខ្ញុំគ្មានសមត្ថភាពអ្វីអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯង ហើយក៏មិនអាចការពារគ្រោះថ្នាក់(ចេញពីខ្លួនខ្ញុំ)នោះដែរ លើកលែងតែអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនាប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចដឹងពីប្រការអាថ៌កំបាំងមែននោះ ខ្ញុំប្រាកដជានឹងទទួលបានប្រការល្អជាច្រើនជាមិនខាន ហើយប្រការអាក្រក់ក៏មិនអាចមកប៉ះពាល់រូបខ្ញុំនោះដែរ។ តាមពិតរូបខ្ញុំគ្មានអ្វីក្រៅពីជាអ្នកព្រមានបន្លាច និងផ្តល់ដំណឹងរីករាយដល់ក្រុមដែលមានជំនឿប៉ុណ្ណោះ។”


និងក្នុងចំណោម តម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា បណ្តាព្យាការីត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយនឹងលក្ខណៈនៃភាពជាមនុស្ស ដូចជាការឈឺ ការស្លាប់ និងតម្រូវការចំពោះអាហារ ទឹក និងអ្វីៗផ្សេងទៀត។ អល់ឡោះមានបន្ទូលអំពីអ៊ីប្រហីម ក្នុងការពណ៌នាអំពីព្រះជាម្ចាស់របស់គាត់ថា៖


ﵟوَٱلَّذِي هُوَ ‌يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ ٧٩ وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ ٨٠ وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ ٨١ ﵞ [الشعراء: 79-81]


“(79)ហើយទ្រង់(តែមួយគត់)ដែលជាអ្នកផ្តល់ចំណីអាហារ និងទឹកផឹកដល់ខ្ញុំ។ (80)ហើយនៅពេលដែលខ្ញុំឈឺ គឺទ្រង់(តែមួយគត់)ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំជាសះស្បើយ។(81)ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលដកយកជីវិតរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មក ទ្រង់បង្កើតខ្ញុំឲ្យរស់ឡើង(នាថ្ងៃបរលោក)។”


ហើយណាពី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖


> إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ، أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ، فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي < [ رواه البخاري ومسلم ]


“ពិតណាស់ខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សដូចពួកអ្នកដែរ។ ខ្ញុំភ្លេចដូចពួកអ្នកភ្លេចដែរ។ ដូច្នេះនៅពេលខ្ញុំភ្លេច ចូររំលឹកខ្ញុំ។”


ក្នុងចំណោម តម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា បណ្តាព្យាការីគឺជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះបានពិពណ៌នាពីរ៉សូលដ៏ប្រសើរបំផុតរបស់ទ្រង់ថាជាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ក្នុងបរិបទនៃការសរសើរពួកគាត់។ ទ្រង់មានបន្ទូលអំពីណូហ៍៖


ﵟإِنَّهُۥ كَانَ عَبۡدٗا شَكُورٗا ٣ﵞ ﵝالإِسۡرَاء : ﵓﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ គាត់គឺជាខ្ញុំបម្រើម្នាក់ដែលដឹងគុណ(អល់ឡោះ)បំផុត។”


និងទ្រង់មានបន្ទូលអំពីអ៊ីប្រហីម អ៊ីសហាក និងយ៉ាកូប៖


ﵟوَٱذۡكُرۡ ‌عِبَٰدَنَآ ‌إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ أُوْلِي ٱلۡأَيۡدِي وَٱلۡأَبۡصَٰرِ ٤٥ﵞ [ص: 45]


“ហើយចូរអ្នករំឭកអំពី(រឿងរ៉ាវ)ខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់យើង គឺព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ព្យាការីអ៊ីស្ហាក និងព្យាការីយ៉ាក់កូប។ ពួកគេជាអ្នកដែលមានភាពខ្លាំងក្លា និងមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ។”


និងអំពីអ៊ីសា កូន ម៉ារយ៉ាំ៖


ﵟإِنۡ هُوَ ‌إِلَّا ‌عَبۡدٌ أَنۡعَمۡنَا عَلَيۡهِ وَجَعَلۡنَٰهُ مَثَلٗا لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٥٩ﵞ [الزخرف: 59]


“រូបគេ(ព្យាការីអ៊ីសា) គ្មានអ្វីក្រៅតែពីជាខ្ញុំបម្រើម្នាក់ដែលយើងបានប្រទានឧបការគុណដល់គេ និងបានយកគេជាមេរៀនសម្រាប់អម្បូរអ៊ីស្រាអែលឡើយ។”


និងទ្រង់មានបន្ទូលអំពីមូហាំម៉ាត ﷺ៖


ﵟ‌تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا ١ﵞ [الفرقان: 1]


“មហាពរជ័យ(អល់ឡោះជាម្ចាស់)ដែលទ្រង់បានបញ្ចុះនូវគម្ពីរគួរអានទៅកាន់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ដើម្បីឲ្យគាត់ក្លាយជាអ្នកដាស់តឿនព្រមានសម្រាប់ពិភពលោក។”


ដូច្នេះ បណ្តាព្យាការីគឺជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ។ ហេតុនេះ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រគល់អ្វីមួយនៃការគោរពសក្ការៈទៅកាន់ពួកគាត់ទេ មិនថាទូអា ការសំឡេះសត្វ ការណាហ្សារ ការសូជូដ ឬការគោរពសក្ការៈផ្សេងៗទៀតទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលសមនឹងទទួលការគោរពសក្ការៈទាំងនោះគឺអល់ឡោះតែមួយគត់។ រឿងនេះគឺមានការឯកភាពគ្នាក្នុងគ្រប់ស្ហារីអះពីលើលមេឃទាំងអស់ ដូចអល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ ‌أَنَا۠ ‌فَٱعۡبُدُونِ ٢٥ ﵞ [الأنبياء: 25]


“ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់មុនអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នោះឡើយ លើកលែងតែយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់គេថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានព្រះជាម្ចាស់ឯណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីយើងឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះយើង(តែមួយគត់)។”


بَارَكَ اللهُ لِي وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ، أَقُولُ قَوْلِي هَذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيْمُ.


الخطبة الثانية


الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنْ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ، أَمَّا بَعْدُ، فَاتَّقُوا اللهَ عِبَادَ اللهِ،


ចូរដឹងថា ក្នុងចំណោម តម្រូវការនៃការជឿលើពួកអ្នកនាំសារ ឬព្យាការី គឺការជឿថា អល់ឡោះបានផ្តល់ភាពឧត្តុង្គឧត្តមដល់ណាពីខ្លះលើណាពីខ្លះទៀត។ ដូចអល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَلَقَدۡ ‌فَضَّلۡنَا ‌بَعۡضَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ عَلَىٰ بَعۡضٖۖﵞ [الإسراء: 55]


“ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានលើកតម្កើងបណ្ដាព្យាការីមួយចំនួនឱ្យមានភាពល្អប្រសើរជាងគ្នា។។”


ហើយរ៉សូលដែលប្រសើរបំផុតគឺ អ៊ូលុលអាហ្សមី។ ពួកគាត់មានប្រាំរូប៖ ណូហ៍ អ៊ីប្រហីម មូសា អ៊ីសា និងមូហាំម៉ាត់ សូមអល់ឡោះប្រទានពរនិងសន្តិភាពដល់ពួកគាត់ទាំងអស់។ អល់ឡោះបានលើកឡើងពីពួកគាត់ក្នុងពីរកន្លែងក្នុងគួរអាន គឺក្នុងស៊ូរ៉ោះអាល់-អះហ្សាប និងស៊ូរ៉ោះអាស្ស-ស៊ូរ៉ោ។ ក្នុងបន្ទូលរបស់ទ្រង់៖


ﵟوَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ ‌مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَم ﵞ [الأحزاب: 7]


“ហើយ(ចូរអ្នកនឹកឃើញ)នៅពេលដែលយើងបានទទួលយកពីបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយនូវកិច្ចសន្យាដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ពួកគេ និង(បានទទួលយក)អំពីអ្នក ពីព្យាការីនួហ ពីព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ពីព្យាការីមូសា និងពីព្យាការីអ៊ីសា កូន ម៉ារីយ៉ាំ។”


និងក្នុងបន្ទូលរបស់ទ្រង់៖


ﵟشَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحٗا وَٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ وَمَا ‌وَصَّيۡنَا ‌بِهِۦٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓۖ أَنۡ أَقِيمُواْ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۚﵞ [الشورى: 13]


“ទ្រង់បានដាក់ចេញនូវច្បាប់បញ្ញត្តិសាសនា(អ៊ីស្លាម)សម្រាប់ពួកអ្នក ដូចអ្វីដែលទ្រង់បានផ្តែផ្តាំវាចំពោះព្យាការីនួហនោះដែរ។ ហើយអ្វីដែលយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺដូចអ្វីដែលយើងបានផ្តែផ្តាំចំពោះព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ព្យាការីមូសា និងព្យាការីអ៊ីសាដែរ គឺ់ពួកអ្នកត្រូវបញ្ឈរសាសនា និងមិនត្រូវបែកបាក់គ្នានៅក្នុងវានោះឡើយ។”


បងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! នេះគឺជាដប់ប្រការនៃលក្ខខណ្ឌក្នុងការមានជំនឿលើបណ្តាព្យាការី ដែលអ្នកមានជំនឿគួរដឹងនិងជឿជាក់ ដើម្បីឱ្យមានជំនឿរឹងមាំក្នុងវា និងឱ្យជើងរបស់គេឈរជាប់លើផ្លូវនៃជំនឿ។ យើងនឹងពន្យារការពន្យល់អំពីដប់ប្រការដែលនៅសល់ទៅក្នុងខុតបះក្រោយ ដោយការអនុញ្ញាតរបស់អល់ឡោះ ដោយគោរពតាមសុណ្ណះនៃការធ្វើខុតបះខ្លី។


ثُمَّ اعْلَمُوا رَحِمَكُمُ اللهُ أنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَمَرَكُمْ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ، فَقَالَ:


ﵟإِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا ٥٦ﵞ


اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ، وَارْضَ عَنْ أَصْحَابِهِ الْخُلَفَاءِ، الْأَئِمَّةِ الْحُنَفَاءِ، وَارْضَ عَنِ التَّابِعِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.


اللَّهُمَّ أَعِزَّ الإِسْلَامَ وَالْمُسْلِمِينَ، وَأَذِلَّ الشِّرْكَ وَالْمُشْرِكِينَ، وَدَمِّرْ أَعْدَاءَكَ أَعْدَاءَ الدِّينِ، وَانْصُرْ عِبَادَكَ الْمُوَحِّدِينَ.


اللَّهُمَّ آمِنَّا فِي أَوْطَانِنَا، وَأَصْلِحْ أَئِمَّتَنَا وَوُلَاةَ أُمُورِنَا، وَاجْعَلْهُمْ هُدَاةً مُهْتَدِينَ.


اللَّهُمَّ وَفِّقْ جَمِيعَ وُلاةِ الْمُسْلِمِينَ لِتَحْكِيمِ كِتَابِكَ، وَإِعْزَازِ دِينِكَ، وَاجْعَلْهُمْ رَحْمَةً عَلَى رَعَايَاهُمْ.


اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ، عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْنَا مِنْهُ وَمَا لَمْ نَعْلَمْ، وَنَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ، عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ، مَا عَلِمْنَا مِنْهُ وَمَا لَمْ نَعْلَمْ.


اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَنَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ.


اللَّهُمَّ اشْفِ مَرْضَانَا، وَارْحَمْ مَوْتَانَا، وَعَافِ مُبْتَلَانَا.


اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لَنَا دِينَنَا الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِنَا، وَأَصْلِحْ لَنَا دُنْيَانَا الَّتِي فِيهَا مَعَاشُنَا، وَأَصْلِحْ لَنَا آخِرَتَنَا الَّتِي إِلَيْهَا مَعَادُنَا، وَاجْعَلِ الْحَيَاةَ زِيَادَةً لَنَا فِي كُلِّ خَيْرٍ، وَاجْعَلِ الْمَوْتَ رَاحَةً لَنَا مِنْ كُلِّ شَرٍّ.


رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.


عِبَادَ اللهِ، إِنَّ اللهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى، وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ، يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ.


فَاذْكُرُوا اللهَ الْعَظِيمَ يَذْكُرْكُمْ، وَاشْكُرُوهُ عَلَى نِعَمِهِ يَزِدْكُمْ، وَلَذِكْرُ اللهِ أَكْبَرُ، وَاللهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ.


****