الخطبة الأولى


إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إلـٰه إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسۡلِمُونَ ١٠٢ﵞ


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ وَخَلَقَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَبَثَّ مِنۡهُمَا رِجَالٗا كَثِيرٗا وَنِسَآءٗۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِي تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلۡأَرۡحَامَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيۡكُمۡ رَقِيبٗا ١ ﵞ


ﵟيَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدٗا ٧٠ يُصۡلِحۡ لَكُمۡ أَعۡمَٰلَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ فَازَ فَوۡزًا عَظِيمًا ٧١ﵞ


أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ خَيْرَ الْكَلَامِ كَلَامُ اللهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ.


បងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ខ្ញុំសូមរម្លឹកខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ និងអ្នកទាំងអស់គ្នាឱ្យកោតខ្លាចអល់ឡោះ។ នេះគឺជាអ្វីដែលអល់ឡោះបានផ្តាំផ្ញើដល់មនុស្សជំនាន់មុននិងមនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَلَقَدۡ وَصَّيۡنَا ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ ‌مِن ‌قَبۡلِكُمۡ ‌وَإِيَّاكُمۡ أَنِ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚﵞ [النساء: 131]


“ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានដាក់បទបញ្ជាចំពោះពួកដែលគេផ្តល់គម្ពីរឲ្យមុនពួកអ្នក និងចំពោះពួកអ្នកឲ្យកោតខ្លាចអល់ឡោះ។”


សូមកោតខ្លាចអល់ឡោះ និងប្រតិបត្តិតាមទ្រង់។ សូមដឹងថា ការជឿលើបណ្ដាគម្ពីរសាសនាដែលមកពីអល់ឡោះ គឺជាគោលការណ៍មូលដ្ឋាននៃជំនឿ និងជាសសរស្តម្ភទី៣នៃអ៊ីម៉ាន់។ អល់ឡោះបានបញ្ជូនគម្ពីរជាមួយនឹងណាពីនីមួយៗ ដើម្បីជាមេត្តាធម៌ និងជាការចង្អុលបង្ហាញដល់មនុស្សជាតិ ដើម្បីឱ្យពួកគេទទួលបានសុភមង្គលក្នុងលោកិយ និងបរលោក។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ‌ٱلۡكِتَٰبَ ‌وَٱلۡمِيزَانَﵞ [الحديد: 25]


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់យើងដោយនាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់។ ហើយយើងបានបញ្ចុះមកជាមួយពួកគេនូវគម្ពីរ និងជញ្ជីងយុត្តិធម៌ដើម្បីឱ្យមនុស្សលោកមានទំនាក់ទំនងគ្នាដោយយុត្តិធម៌។”


អល់ឡោះបានតម្រូវឱ្យជឿលើគម្ពីរទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមក។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖


ﵟ‌قُولُوٓاْ ‌ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِـۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِيَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ ١٣٦ﵞ [البقرة: 136]


“ចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ពោល(ទៅកាន់ពួកយូដានិងពួកគ្រឹស្ទានទាំងនោះ)ថា៖ ពួកយើងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងអ្វី(គម្ពីរគួរអាន)ដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង ហើយនិងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅឲ្យព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ព្យាការីអ៊ីស្មាឯល ព្យាការីអ៊ីស្ហាក ព្យាការីយ៉ាក់កូប និងកូនចៅរបស់ព្យាការីយ៉ាក់កូប(ដែលជាព្យាការី) ហើយនិងអ្វីដែលគេបានប្រទានឱ្យព្យាការីមូសា និងព្យាការីអ៊ីសា ព្រមទាំងអ្វី(គម្ពីរទាំងអស់)ដែលគេបានប្រទានឱ្យបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយមកពីព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពួកយើងមិនបែងចែករវាងនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ(ព្យាការីទាំងឡាយ)ឡើយ ហើយចំពោះអល់ឡោះ(តែមួយគត់)ដែលពួកយើងប្រគល់ខ្លួន។”


និងអល់ឡោះបានមានបន្ទូលទៅកាន់ណាពីរបស់ទ្រង់ ﷺ៖


ﵟوَقُلۡ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِن كِتَٰبٖﵞ ﵝالشُّورَى : ﵕﵑﵜ


“ហើយចូរអ្នកពោលថា៖ ខ្ញុំមានជំនឿចំពោះគម្ពីរដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមក។”


បងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! ការជឿលើគម្ពីររួមមានចំណុចចំនួន៧៖


1.    ជឿថាគម្ពីរទាំងនោះពិតជាត្រូវបានបញ្ចុះមកពីអល់ឡោះ។ ដូចដែលអល់ឡោះបានពិពណ៌នាអំពីអ្នកមានជំនឿថា៖


ﵟ‌ءَامَنَ ‌ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦﵞ [البقرة: 285]


“អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)មានជំនឿលើរាល់អ្វីទាំងអស់ដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យគាត់ពីព្រះជាម្ចាស់របស់គាត់ ហើយបណ្ដាអ្នកមានជំនឿទាំងអស់ក៏មានជំនឿដូចគ្នាដែរ។ ពួកគេទាំងអស់មានជំនឿលើអល់ឡោះ បណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ បណ្ដាគម្ពីររបស់ទ្រង់ និងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។”


ការបញ្ចុះគម្ពីរគឺតាមរយៈវ៉ាហ៊ី។ អល់ឡោះបានបញ្ចុះវ៉ាហ៊ីទៅកាន់ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលទទួលបន្ទុកនាំវ៉ាហ៊ីមកកាន់បណ្តាណាពី គឺជីប្រីល។ បន្ទាប់មកជីប្រីលបានបញ្ជូនគម្ពីរទៅកាន់ព្យាការីនីមួយៗ។


2.    ការជឿលើគម្ពីរដែលយើងដឹងឈ្មោះរបស់វា។ គម្ពីរទាំងនោះមានចំនួន៦៖


- សូហុហ្វ ដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម និងមូសា (عليهما السلام)


- តាវរ៉ត ដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់ណាពីមូសា ♠


- អ៊ីនជីល ដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់ណាពីអ៊ីសា ♠


- ហ្សាប៊ូរ ដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់ណាពីដាវូដ ♠


- អាល់គួរអាន ដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់ណាពីមូហាំម៉ាត់ ﷺ


អូឡាម៉ាអខ្លះបាននិយាយថា «សូហុហ្វ» របស់មូសាគឺជាតាវរ៉ត ដូច្នេះចំនួនគម្ពីរមានតែ៥។ ហើយចំពោះគម្ពីរដែលយើងមិនដឹងឈ្មោះ គឺយើងជឿដោយរួម។


3.    ជឿលើគម្ពីរដើមដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅកាន់បណ្តាណាពី មិនមែនជឿលើអ្វីដែលត្រូវបានបំភ្លៃទេ។ យើងជឿលើតាវរ៉តដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅកាន់មូសា និងជឿលើអ៊ីនជីលដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅកាន់អ៊ីសា។ នោះទើបជាតាវរ៉ត និងអ៊ីនជីលពិតប្រាកដ។


គម្ពីរដែលមាននៅក្នុងដៃយ៉ាហ៊ូឌី និងណាសរ៉នីសព្វថ្ងៃមិនមែនជាតាវរ៉តនិងអ៊ីនជីលដើមដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅកាន់មូសា និងអ៊ីសាទេ ទោះបីជាពួកគេហៅវាដូច្នេះក៏ដោយ។ អ្វីដែលនៅក្នុងដៃអះលុលគីតាបគឺគ្រាន់តែជាការកត់ត្រារបស់មនុស្សដែលសរសេរតាមអ្វីដែលពួកគេបានឮពីមនុស្សមុនពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងនោះមានទាំងត្រឹមត្រូវ និងខុសឆ្គង។ បន្ទាប់មក អ្នកក្រោយបានចាត់ទុកវាជាតាវរ៉ត និងអ៊ីនជីលដើម។ សតវត្សបានកន្លងផុតជាមួយនឹងជំនឿនេះ ពួកគេក៏វង្វេងនិងធ្វើឱ្យអ្នកដទៃវង្វេង។


នៅពេលដែលគម្ពីររបស់បណ្តាណាពីត្រូវបានបាត់បង់ និងមិនត្រូវបានថែរក្សា អល់ឡោះបានបញ្ជូនព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ﷺ ជាមួយនឹងអាល់គួរអាន និងបានថែរក្សាវាពីការបំភ្លៃនិងការបាត់បង់។ ដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟإِنَّا ‌نَحۡنُ ‌نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٩ﵞ [الحجر: 9]


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងជាអ្នកដែលបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាន ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងគឺជាអ្នកដែលថែរក្សាវា។”


បងប្អូនជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ!


4.    ចំណុចទី៤នៃការជឿលើគម្ពីរគឺ៖ ជឿលើដំណឹងដែលត្រឹមត្រូវក្នុងគម្ពីរទាំងនោះ ដូចជាដំណឹងក្នុងអាល់គួរអាន និងដំណឹងដែលមិនត្រូវបានបំភ្លៃឬផ្លាស់ប្តូរពីគម្ពីរមុនៗ។ ចំពោះដំណឹងដែលអាល់គួរអាន និងសុនណះមិនបានបញ្ជាក់ថាពិតឬមិនពិត យើងមិនជឿនិងមិនបដិសេធទេ។ យើងប្រតិបត្តិតាមពាក្យរបស់ណាពី ﷺ៖


> مَا حَدَّثَكُمْ أَهْلُ الْكِتَابِ فَلَا تُصَدِّقُوهُمْ وَلَا تُكَذِّبُوهُمْ، وَقُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ. < [رواه البخاري]


«នៅពេល អះលុលគីតាប ប្រាប់អ្នករាល់គ្នាអំពីអ្វីមួយ ចូរកុំជឿនិងកុំបដិសេធពួកគេ។ ចូរពោលថា៖ យើងជឿលើអល់ឡោះនិងបណ្តាព្យាការីរបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើវាមិនពិត អ្នករាល់គ្នាមិនបានជឿវា ហើយប្រសិនបើវាពិត អ្នករាល់គ្នាក៏មិនបានបដិសេធវាដែរ។»


5.    ចំណុចទី៥នៃការជឿលើគម្ពីរគឺ៖ អនុវត្តតាមបទបញ្ជាដែលមិនត្រូវបានលុបចោល។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟيُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ ‌سُنَنَ ‌ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَيَتُوبَ عَلَيۡكُمۡۗ ﵞ [النساء: 26]


“អល់ឡោះជាម្ចាស់មានបំណងបញ្ជាក់ប្រាប់ដល់ពួកអ្នក និងចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នកនូវបណ្តាមាគ៌ារបស់អ្នកជំនាន់មុនពួកអ្នក និងទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកអ្នក។”


និងបន្ទូលរបស់ទ្រង់៖


ﵟأُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُۖ ‌فَبِهُدَىٰهُمُ ‌ٱقۡتَدِهۡۗ ﵞ [الأنعام: 90]


“អ្នកទាំងនោះហើយ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញពីអល់ឡោះ។ ដូចនេះ តាមរយៈការចង្អុលបង្ហាញរបស់ពួកគេ ចូរអ្នកដើរតាមវាចុះ។”


ក្នុងចំណោមបទបញ្ជាដែលមិនត្រូវបានលុបចោល ដូចជាគីសស(ការសងសឹក)។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលអំពីតាវរ៉តថា៖


ﵟوَكَتَبۡنَا عَلَيۡهِمۡ فِيهَآ أَنَّ ٱلنَّفۡسَ بِٱلنَّفۡسِ ‌وَٱلۡعَيۡنَ ‌بِٱلۡعَيۡنِ وَٱلۡأَنفَ بِٱلۡأَنفِ وَٱلۡأُذُنَ بِٱلۡأُذُنِ وَٱلسِّنَّ بِٱلسِّنِّ وَٱلۡجُرُوحَ قِصَاصٞۚﵞ [المائدة: 45]


“ហើយយើងបានដាក់កាតព្វកិច្ចទៅលើពួកគេនៅក្នុងវា(គម្ពីរតាវរ៉ត)ថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ ជីវិតត្រូវសងដោយជីវិត ភ្នែកត្រូវសងដោយភ្នែក ច្រមុះត្រូវសងដោយត្រចុះ ត្រចៀកត្រូវសងដោយត្រចៀក ធ្មេញត្រូវសងដោយធ្មេញ ហើយការបង្ករបួសស្នាម គឺត្រូវដាក់ទោសដូចឱ្យអ្វីដែលជនរងគ្រោះទទួលរង។”


បទបញ្ជានេះក៏ត្រូវបានអនុវត្តក្នុងសាសនារបស់យើងដែរ ព្រោះសាសនារបស់យើងមិនបានមកជាមួយនឹងអ្វីដែលផ្ទុយពីនេះ ហើយក៏មិនបានលុបចោលវាដែរ។


6.    ចំណុចទី៦នៃការជឿលើគម្ពីរគឺ៖ ជឿថាគម្ពីរទាំងអស់អំពាវនាវទៅរកគោលជំនឿតែមួយគឺតាវហ៊ីដ(ការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតែមួយ)ដែលមានបីប្រភេទ៖


    តាវហ៊ីដរ៉ូប៊ូប៊ីយ៉ះ (ការជឿថាអល់ឡោះជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់)


    តាវហ៊ីដអុលូហ៊ីយ៉ះ (ការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតែមួយគត់)


    តាវហ៊ីដអាស្ម៉ាវ៉ាស្សីហ្វាត (ការជឿលើព្រះនាមនិងលក្ខណៈរបស់អល់ឡោះ)


៧. ចំណុចទី៧នៃការជឿលើគម្ពីរគឺ៖ ជឿថាអាល់គួរអានគឺជាអ្នកវិនិច្ឆ័យនិងគ្រប់គ្រងលើគម្ពីរមុនៗទាំងអស់។ គម្ពីរមុនៗត្រូវបានលុបចោលដោយអាល់គួរអានជារួម។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


وَأَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ مُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ ‌وَمُهَيۡمِنًا عَلَيۡهِۖ ﵞ [المائدة: 48]


 “ហើយយើងបានបញ្ចុះគម្ពីរ(គួរអាន)ទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)យ៉ាងពិតប្រាកដ ដើម្បីបញ្ជាក់ទៅលើបណ្តាគម្ពីរមុនៗ និង(ដើម្បី)បញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនៃបណ្តាគម្ពីរទាំងនោះ។”


ការលុបចោលគឺទាក់ទងនឹងច្បាប់សាសនា ដែលរួមមានការគោរពសក្ការៈនិងប្រតិបត្តិកម្ម។ ចំពោះគោលជំនឿ ការលុបចោលមិនអាចកើតឡើងទេ។ គោលជំនឿនៅតែដដែលក្នុងច្បាប់សាសនាទាំងអស់ គឺការជឿលើអល់ឡោះ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ គម្ពីរ រ៉សូល ថ្ងៃបរលោក និងការកំណត់របស់អល់ឡោះទាំងល្អនិងអាក្រក់។


អ៊ីបនូតៃមីយ៉ះ ♫ បាននិយាយថា៖ «ដូចគ្នានេះដែរ អាល់គួរអានបានបញ្ជាក់អំពីដំណឹងដែលមានក្នុងគម្ពីរមុនៗទាក់ទងនឹងអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក។ វាបានបន្ថែមការពន្យល់និងព័ត៌មានលម្អិត។ វាបានបង្ហាញភស្តុតាងនិងការបញ្ជាក់អំពីរឿងទាំងនោះ។ វាបានបញ្ជាក់ការពិតអំពីណាពីទាំងអស់ និងការបញ្ជូនរបស់បណ្តាព្យាការី។ វាបានបញ្ជាក់អំពីច្បាប់សាសនាទូទៅដែលបណ្តាព្យាការីទាំងអស់ត្រូវបានបញ្ជូនមកជាមួយ។ វាបានជជែកជាមួយអ្នកដែលបដិសេធគម្ពីរ និងបណ្តាព្យាការីដោយប្រើភស្តុតាងនិងការបញ្ជាក់ជាច្រើនប្រភេទ។ វាបានបង្ហាញអំពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះចំពោះពួកគេ និងការជួយរបស់ទ្រង់ដល់អ្នកដែលដើរតាមគម្ពីរ។ វាបានបង្ហាញអំពីអ្វីដែលត្រូវបានបំភ្លៃនិងផ្លាស់ប្តូរ និងអំពីអ្វីដែល អះលុលគីតាប បានធ្វើចំពោះគម្ពីរមុនៗ។ វាក៏បានបង្ហាញអំពីអ្វីដែលពួកគេបានលាក់បាំងដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យបង្ហាញ និងអំពីអ្វីដែលបណ្តាណាពីបាននាំមកជាមួយនឹងច្បាប់សាសនានិងវិធីសាស្ត្រល្អបំផុត។ ដូច្នេះ វាបានក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើគម្ពីរមុនៗតាមវិធីជាច្រើន។ វាជាសាក្សីបញ្ជាក់ការពិតរបស់វា និងជាសាក្សីបញ្ជាក់អំពីការក្លែងបន្លំដែលមានក្នុងវា។ វាជាអ្នកវិនិច្ឆ័យក្នុងការទទួលស្គាល់អ្វីដែលអល់ឡោះទទួលយក និងការលុបចោលអ្វីដែលអល់ឡោះបានលុបចោល។ វាជាសាក្សីក្នុងការប្រាប់ដំណឹង និងជាអ្នកវិនិច្ឆ័យក្នុងការបញ្ជា។»


គាត់ក៏បាននិយាយផងដែរថា៖ «ចំពោះអាល់គួរអាន វាឯករាជ្យដោយខ្លួនឯង។ វាមិនត្រូវការគម្ពីរផ្សេងទេ។ វារួមបញ្ចូលនូវគុណសម្បត្តិទាំងអស់ដែលមានក្នុងគម្ពីរមុនៗ និងមានការបន្ថែមជាច្រើនដែលមិនមានក្នុងគម្ពីរមុនៗ។ ដូច្នេះហើយ វាគឺជាអ្នកបញ្ជាក់អំពីគម្ពីរមុនៗ និងជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើវា។ វាបញ្ជាក់អំពីការពិតដែលមានក្នុងវា និងបដិសេធអ្វីដែលត្រូវបានបំភ្លៃពីវា។ វាលុបចោលអ្វីដែលអល់ឡោះបានលុបចោល។ វាបញ្ជាក់អំពីសាសនាពិតប្រាកដ ដែលជាផ្នែកធំនៃវា។ វាបដិសេធសាសនាដែលត្រូវបានក្លែងបន្លំដែលមិនមានក្នុងវាដើម និងផ្នែកតិចតួចដែលត្រូវបានលុបចោលក្នុងវា។ ព្រោះអ្វីដែលត្រូវបានលុបចោលមានចំនួនតិចតួចបំផុត បើប្រៀបធៀបទៅនឹងអ្វីដែលនៅគង់វង្សនិងត្រូវបានបញ្ជាក់។"


បងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! គម្ពីរសាសនាទាំងអស់មានការឯកភាពគ្នាលើចំណុចទាំងប្រាំមួយ៖


1.    គម្ពីរទាំងអស់អំពាវនាវទៅរកប្រការតែមួយគឺការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតែមួយគត់ និងបោះបង់ការគោរពសក្ការៈអ្វីក្រៅពីទ្រង់ ទោះបីជារូបសំណាក មនុស្ស ណាពី ថ្ម ឬអ្វីផ្សេងក៏ដោយ។ ដូច្នេះ សាសនារបស់បណ្តាណាពីគឺតែមួយតាមន័យនេះ គឺការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតែមួយគត់។


2.    គម្ពីរទាំងអស់ឯកភាពគ្នាលើគោលជំនឿ ដែលរួមមាន៖


    ជឿលើអល់ឡោះ


    ជឿលើម៉ាឡាអ៊ីកាត់


    ជឿលើបណ្ដាគម្ពីរ


    ជឿលើបណ្តាព្យាការី


    ជឿលើថ្ងៃបរលោក


    ជឿលើការកំណត់របស់អល់ឡោះទាំងល្អនិងអាក្រក់


3.    គម្ពីរទាំងអស់តម្រូវឱ្យគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតាមរយៈការប្រតិបត្តិជាក់លាក់ ដូចជា៖


    សឡាត (ការថ្វាយបង្គំ)


    ហ្សាកាត (ការបរិច្ចាគ)


    បួស(ការតមអាហារក្នុងខែរ៉ម៉ាដន)


    ហាជ្ជី (ការធ្វើធម្មយាត្រានៅទីក្រុងម៉ាក្កះ)


ប៉ុន្តែការប្រតិបត្តិទាំងនេះ មានភាពខុសគ្នាក្នុងរបៀបរបបនៃការអនុវត្តអាស្រ័យលើអូម៉ាត់ដែលណាពីត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់។ តាវរ៉ត អ៊ីនជីល និងអាល់គួរអានសុទ្ធតែបញ្ជាឱ្យប្រតិបត្តិសឡាត ប៉ុន្តែរបៀប និងពេលវេលាមានភាពខុសគ្នារវាងច្បាប់សាសនាទាំងបី។ ប៉ុន្តែចុងក្រោយ វារួមគ្នាក្នុងការជាការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះតែមួយគត់ ដែលត្រូវតែអនុវត្តតាមវិធីណាមួយដែលច្បាប់សាសនានោះបានបង្ហាញដល់អ្នកដើរតាមវា។


4.    គម្ពីរទាំងអស់ឯកភាពគ្នាលើការការពារគោលបំណងសំខាន់ៗទាំង៥៖


    សាសនា


    សតិបញ្ញា


    ទ្រព្យសម្បត្តិ


    កិត្តិយស


    អាយុជីវិត


5.    គម្ពីរទាំងអស់បញ្ជាឱ្យមានយុត្តិធម៌និងសីលធម៌។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلۡقِسۡطِﵞ ﵝالحَدِيد : ﵕﵒﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់យើងដោយនាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់។ ហើយយើងបានបញ្ចុះមកជាមួយពួកគេនូវគម្ពីរ និងជញ្ជីងយុត្តិធម៌ដើម្បីឱ្យមនុស្សលោកមានទំនាក់ទំនងគ្នាដោយយុត្តិធម៌។”


6.    គម្ពីរទាំងអស់បញ្ជាឱ្យមានចរិយាល្អ និងហាមឃាត់ពីចរិយាអាក្រក់។ វាបញ្ជាឱ្យ៖


    ធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយ


    ទំនាក់ទំនងញាតិសន្តាន


    គោរពភ្ញៀវ


    អាណិតអាសូរអ្នកក្រីក្រនិងអ្នកទុរគតជន


    និយាយសម្តីល្អ


វាក៏ហាមឃាត់ពីអំពើអាក្រក់ដូចជា៖


    ការគាបសង្កត់


    ការធ្វើបាប


    ការមិនស្តាប់បង្គាប់ឪពុកម្តាយ


    ការប៉ះពាល់កិត្តិយស


    ការនិយាយដើមគេ


    ការនិយាយកុហក


    ការលួច


បងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ទាំងនេះគឺជាសេចក្តីផ្តើមដ៏មានប្រយោជន៍អំពីជំពូកស្ដីពីការជឿលើគម្ពីរសាសនា។


بَارَكَ اللهُ لِي وَلَكُمْ فِي القُرْآنِ العَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الآيَاتِ وَالذِّكْرِ الحَكِيمِ. أَقُولُ قَوْلِي هَذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ، فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ كَانَ لِلتَّوَّابِينَ غَفُورًا.


الخطبة الثانية


الحَمْدُ لِلَّهِ وَكَفَى، وَسَلامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى، أَمَّا بَعْدُ:


សូមដឹងថា (សូមអល់ឡោះមេត្តាដល់អ្នករាល់គ្នា) អល់ឡោះបានបញ្ជាក់ក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់ថា គម្ពីរដ៏អស្ចារ្យបំផុតគឺអាល់គួរអាន និងតាវរ៉ត។ ជារឿយៗ គម្ពីរទាំងពីរត្រូវបានលើកឡើងជាមួយគ្នាក្នុងអាល់គួរអាន ព្រោះវាជាគម្ពីរដ៏ប្រសើរបំផុត ហើយច្បាប់សាសនាក្នុងវាជាច្បាប់សាសនាដ៏ពេញលេញបំផុត។


បងប្អូនជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! គម្ពីរដ៏អស្ចារ្យបំផុតដោយគ្មានការសង្ស័យគឺអាល់គួរអាន។ ដូច្នេះហើយបានជាអល់ឡោះធ្វើឱ្យគម្ពីរនេះជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើគម្ពីរសាសនាទាំងអស់។ វាមានភាពអស្ចារ្យ ភាពច្បាស់លាស់ និងចំណេះដឹងដែលគ្មាននៅក្នុងគម្ពីរផ្សេងទៀត។


បងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! អាល់គួរអានគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលវាពិតប្រាកដ រួចម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីប្រីលបានបញ្ជូនវាទៅកាន់ណាពីមូហាំម៉ាត់ ﷺ។ បន្ទាប់មកណាពីមូហាំម៉ាត់បានបញ្ជូនវាទៅកាន់សាហាបះរបស់លោក រួចវាត្រូវបានគេចងចាំក្នុងដួងចិត្ត បន្ទាប់មកត្រូវបានកត់ត្រាលើក្រដាស។ បន្ទាប់មកអាល់គួរអានត្រូវបានប្រមូលក្នុងគម្ពីរតែមួយក្នុងសម័យខលីហ្វះ អូស្មាន ប៊ិន អាហ្វហ្វាន ؓ   ។ បន្ទាប់មកច្បាប់ចម្លងត្រូវបានធ្វើឡើងពីច្បាប់ចម្លងនោះរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ពាក្យសម្តីរបស់អល់ឡោះគឺពិត៖


ﵟإِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٩ﵞ ﵝالحِجۡر : ﵙﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងជាអ្នកដែលបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាន ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងគឺជាអ្នកដែលថែរក្សាវា។”


បងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! អល់ឡោះបានបញ្ជាក់ពីគោលបំណងជាច្រើនក្នុងការបញ្ចុះគម្ពីរចុងក្រោយនេះគឺអាល់គួរអាន។ ក្នុងចំណោមគោលបំណងទាំងនោះគឺ៖


1.    ដើម្បីឱ្យមនុស្សពិចារណាលើអាយ៉ាត់របស់វា និងទទួលបានការរំលឹកសម្រាប់អ្នកមានបញ្ញា ដែលនាំទៅរកការកោតខ្លាចអល់ឡោះ។ ភស្តុតាងគឺបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ៖


ﵟكِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَيۡكَ مُبَٰرَكٞ لِّيَدَّبَّرُوٓاْ ءَايَٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٢٩ﵞ ﵝص : ﵙﵒﵜ


“(គម្ពីរគួរអាននេះ)ជាគម្ពីរមួយដែលយើងបានបញ្ចុះវាទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដែលប្រកបដោយពរជ័យ ដើម្បីឱ្យពួកគេត្រិះរិះពិចារណាចំពោះបណ្តាវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់វា និងដើម្បីឱ្យបណ្តាបញ្ញាជនទាំងឡាយឈ្វេងយល់។”


និងបន្ទូលរបស់ទ្រង់៖


ﵟوَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرٗا ١١٣ﵞ ﵝطه : ﵓﵑﵑﵜ


“ក៏ដូច្នោះដែរ យើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាននេះជាភាសាអារ៉ាប់ ហើយយើងបានបកស្រាយបញ្ជាក់នៅក្នុងវានូវការព្រមានជាច្រើនប្រភេទ សង្ឃឹមថាពួកគេនឹងកោតខ្លាច ឬនាំមកឱ្យពួកគេនូវការដាស់រំឭក។”


2.    ក្នុងចំណោមគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះក្នុងការបញ្ចុះអាល់គួរអានគឺការផ្តល់ដំណឹងរីករាយអំពីផលបុណ្យសម្រាប់អ្នកកោតខ្លាច និងការព្រមានអំពីទណ្ឌកម្មសម្រាប់អ្នកងាកចេញ។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟفَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمٗا لُّدّٗا ٩٧ﵞ ﵝمَرۡيَم : ﵗﵙﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានសម្រួលវា(គម្ពីរគួរអាន)ជាភាសារបស់អ្នក(ភាសាអារ៉ាប់) ដើម្បីឱ្យអ្នកផ្ដល់ដំណឹងរីករាយតាមរយៈវាដល់បណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាច និងដាស់តឿនព្រមានតាមរយៈវាចំពោះក្រុមដែលពូកែឈ្លោះប្រកែកគ្នា។”


3.    ក្នុងចំណោមគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះក្នុងការបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានគឺការបញ្ជាក់អំពីបទបញ្ញត្តិសាសនាដល់មនុស្ស។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَأَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلذِّكۡرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيۡهِمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ ٤٤ﵞ ﵝالنَّحۡل : ﵔﵔﵜ


“ហើយយើងបានបញ្ចុះទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវគម្ពីរគួរអានដើម្បីឲ្យអ្នកបកស្រាយបញ្ជាក់ដល់មនុស្សលោកនូវអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកគេ សង្ឃឹមថាពួកគេចេះត្រិះរិះពិចារណា។”


និងបន្ទូលរបស់ទ្រង់៖


ﵟوَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ ٱلَّذِي ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِﵞ ﵝالنَّحۡل : ﵔﵖﵜ


“ហើយយើងមិនបានបញ្ចុះគម្ពីរ(គួរអាន)ទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នោះឡើយ លើកលែងតែដើម្បីឲ្យអ្នកបញ្ជាក់ដល់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានខ្វែងគំនិតគ្នានៅក្នុងវា”


4.    ក្នុងចំណោមគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះក្នុងការបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានគឺការពង្រឹងអ្នកមានជំនឿលើជំនឿនិងការចង្អុលបង្ហាញ។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟقُلۡ نَزَّلَهُۥ رُوحُ ٱلۡقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِٱلۡحَقِّ لِيُثَبِّتَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهُدٗى وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُسۡلِمِينَ ١٠٢ﵞ ﵝالنَّحۡل : ﵒﵐﵑﵜ


“ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីលបានចុះមកដោយនាំមកនូវគម្ពីរគួរអានពីព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នកយ៉ាងពិតប្រាកដ ដើម្បីពង្រឹងដល់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ជាការចង្អុលបង្ហាញ និងជាដំណឹងរីករាយដល់បណ្តាអ្នកមូស្លីម។”


5.    ក្នុងចំណោមគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះក្នុងការបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានគឺការកាត់ក្តីរវាងមនុស្សដោយប្រើវា។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟإِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِتَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِمَآ أَرَىٰكَ ٱللَّهُﵞ ﵝالنِّسَاء : ﵕﵐﵑﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដែលពោរពេញទៅដោយសេចក្តីពិតដើម្បីឱ្យអ្នកកាត់សេចក្ដីរវាងមនុស្សលោកទៅតាមអ្វីដែលអល់ឡោះបានបង្រៀនអ្នក។”


មានន័យថា៖ ដោយអ្វីដែលទ្រង់បានបង្រៀនអ្នកនូវចំណេះដឹងក្នុងគម្ពីរតគួរអាននេះ។


ثُمَّ اعْلَمُوا رَحِمَكُمُ اللهُ أَنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَمَرَكُمْ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ فَقَالَ:


ﵟإِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا ٥٦ﵞ ﵝالأَحۡزَاب : ﵖﵕﵜ


اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ، وَارْضَ عَنْ أَصْحَابِهِ الْخُلَفَاءِ، وَارْضَ عَنِ التَّابِعِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.


اللَّهُمَّ أَعِزَّ الْإِسْلَامَ وَالْمُسْلِمِينَ، وَأَذِلَّ الشِّرْكَ وَالْمُشْرِكِينَ، وَدَمِّرْ أَعْدَاءَكَ أَعْدَاءَ الدِّينِ، وَانْصُرْ عِبَادَكَ الْمُوَحِّدِينَ.


اللَّهُمَّ آمِنَّا فِي أَوْطَانِنَا، وَأَصْلِحْ أَئِمَّتَنَا وَوُلَاةَ أُمُورِنَا، وَاجْعَلْهُمْ هُدَاةً مُهْتَدِينَ.


اللَّهُمَّ وَفِّقْ جَمِيعَ وُلاةِ الْمُسْلِمِينَ لِتَحْكِيمِ كِتَابِكَ، وَإِعْزَازِ دِينِكَ، وَاجْعَلْهُمْ رَحْمَةً عَلَى رَعَايَاهُمْ.


اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَنَا وَأَرَادَ الْإِسْلَامَ وَالْمُسْلِمِينَ بِشَرٍّ فَاشْغَلْهُ فِي نَفْسِهِ، وَرُدَّ كَيْدَهُ فِي نَحْرِهِ.


اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنَّا الْغَلاءَ وَالْوَبَاءَ وَالرِّبَا وَالزِّنَا، وَالزَّلَازِلَ وَالْمِحَنَ وَسُوءَ الْفِتَنِ، مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، عَنْ بَلَدِنَا هَذَا خَاصَّةً، وَعَنْ سَائِرِ بِلادِ الْمُسْلِمِينَ عَامَّةً، يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.


رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.


سُبْحَانَ رَبِّنَا رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ، وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.


****