ឱបងប្អូនមូស្លីមទាំងឡាយ! ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយត្រូវមានស្មារតីដឹងជានិច្ចថា ទ្រង់តែងតែឃ្លាំមើលរាល់ទង្វើរបស់យើង មិនថាលាក់កំបាំង ឬបើកចំហ។ ចូរអនុវត្តតាមឲ្យបានត្រឹមត្រូវនិងខ្ជាប់ខ្ចួន នូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយចៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីរាល់ប្រការទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។


ចូរអ្នកដឹងថា អល់ឡោះបានបានបង្កើតមនុស្សលោក និងពពួកជិន ដើម្បីឱ្យពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយ និងមិនឱ្យពួកគេផ្សំភ្ជាប់ទ្រង់ជាមួយនឹងអ្វីផ្សេងឡើយ។ ដូចដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ ٥٦ﵞ ﵝالذَّارِيَات : ﵖﵕﵜ


“ហើយយើងមិនបានបង្កើតជិននិងមនុស្សលោកនោះឡើយ លើកលែងដើម្បីឱ្យពួកគេគោរពសក្ការៈ(មកចំពោះយើងតែមួយគត់)ប៉ុណ្ណោះ។”


ទ្រង់បានបញ្ជូនបណ្ដាអ្នកនាំសារដើម្បីគោលបំណងនោះដែរ ដោយបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ ٢٥ﵞ ﵝالأَنبِيَاء : ﵕﵒﵜ


“ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់មុនអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នោះឡើយ លើកលែងតែយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់គេថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានព្រះជាម្ចាស់ឯណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីយើងឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះយើង(តែមួយគត់)។”


ទ្រង់បានហាមឃាត់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ពីការដាក់ភាគីជាមួយទ្រង់ក្នុងការគោរពប្រណិប័តន៍ ដោយបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟوَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٦٥ بَلِ ٱللَّهَ فَٱعۡبُدۡ وَكُن مِّنَ ٱلشَّٰكِرِينَ ٦٦ﵞ ﵝالزُّمَر : ﵕﵖ - ﵖﵖﵜ


“ហើយជាការពិតណាស់ គេបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) និងទៅកាន់អ្នក(នាំសារ)ជំនាន់មុនអ្នកថា៖ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិក(មកចំពោះយើង) នោះទង្វើ(កុសល)របស់អ្នកពិតជានឹងរលាយសាបសូន្យ ហើយអ្នកប្រាកដជានឹងស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលខាតបង់ជាមិនខាន។ ផ្ទុយទៅវិញ ចំពោះអល់ឡោះ(តែមួយគត់) ចូរអ្នកគោរពសក្ការៈ ហើយចូរអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកដែលដឹងគុណ។”


ទ្រង់បានបញ្ជាក់ឲ្យយើងដឹងថា ស្ហីរិក(ការភ្ជាប់ដៃគូជាមួយទ្រង់)គឺជាអំពើបាបដ៏ធំបំផុត ដោយបានមានបន្ទូលថា៖


ﵟإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱفۡتَرَىٰٓ إِثۡمًا عَظِيمًا ٤٨ﵞ ﵝالنِّسَاء : ﵘﵔﵜ


“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនអភ័យទោសឱ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យចំពោះបាបកម្មផ្សេងពីនេះ ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ហើយជនណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មមួយដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។”


បងប្អូនអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! នៅក្នុងខុតបះមុន យើងបាននិយាយរួចមកហើយអំពី «ការស្វែងរកពើរកាត់ដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់»។ ហើយនៅថ្ងៃនេះ យើងនឹងនិយាយ អំពី «ការស្វែងរកពើរកាត់ដែលត្រូវបានហាមឃាត់»។


ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះទាំងឡាយ! «ការស្វែងរកពើរកាត់ដែលត្រូវបានហាមឃាត់» គឺការស្វែងរកពើរកាត់ពីអ្វីដែលច្បាប់សាសនាអ៊ីស្លាមមិនបានបង្ហាញថាមានពើរកាត់នៅក្នុងនោះទេ។ ដូចជាការត្រដុសនឹងសម្លៀកបំពាក់ ឬដៃរបស់បុគ្គលដែលគេគិតថាមានភាពល្អប្រសើរនិងភាពសុចរិត ដោយមានបំណងចង់ឲ្យពើរកាត់ឆ្លងមកខ្លួន។ ទង្វើនេះត្រូវបានហាមឃាត់ដោយសារហេតុផល ៣ យ៉ាង៖


ទីមួយ៖ មិនមានភស្តុតាងណាមួយដែលបញ្ជាក់ពីវត្តមាននៃពើរកាត់នៅក្នុងដៃនោះ ឬសម្លៀកបំពាក់នោះ ដែលគេកំពុងត្រដុសនឹងវាឡើយ។ ដូច្នេះ វាគឺជាការនិយាយអំពីអល់ឡោះដោយគ្មានចំណេះដឹង។


ទីពីរ៖ ការស្វែងរកពើរកាត់ពីអ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាប្រភេទមួយនៃ "ការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ"។ ហេតុនេះហើយបានជាព្យាការី × បានហៅវាថាជា "ការយកជាព្រះ"។


នៅក្នុងហាទីសរបស់ អាប៊ូ វ៉ាគីទ អាល់-ឡៃស៊ី ÷ បាននិយាយថា៖ អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ × បានចេញដំណើរជាមួយពួកយើងទៅកាន់សមរភូមិ ហ៊ូណៃន៍។ ពួកគេបានដើរកាត់ដើមទ្រយឹងដ៏ធំមួយដែលមានពណ៌បៃតងខ្ចី ដែលត្រូវបានគេហៅថា "ហ្សាត អាល់-អាន់វ៉ាត"។ ពួកមូស្ហរីគីន(អ្នកគោរពរូបព្រះ) តែងតែទៅសម្ងំនៅទីនោះ ស្វែងរកពើរកាត់ពីវា និងព្យួរដាវរបស់ពួកគេនៅលើវា ដោយពួកគេជឿថាការធ្វើបែបនេះនឹងបង្កើនភាពមុតស្រួច និងកម្លាំងដល់អាវុធរបស់ពួកគេ។


ពួកយើងក៏បាននិយាយថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ! សូមបង្កើត ហ្សាត អាល់-អាន់វ៉ាត មួយសម្រាប់ពួកយើង ដូចដែលពួកគេមាន ហ្សាត អាល់-អាន់វ៉ាត ដែរ»។


ពេលនោះ ព្យាការី ﷺ បានពោលថា៖


> سُبْحَانَ اللَّهِ! هَذَا كَمَا قَالَ قَوْمُ مُوسَى لِمُوسَى: (اجْعَل لَّنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ)، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَرْكَبُنَّ سُنَّةَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ < [رواه الترمذي (2180)، وأحمد (5/218)]


«ស៊ុបហាណាល់ឡោះ!(អល់ឡោះមហាបរិសុទ្ធ)! នេះគឺជាអ្វីដែលកូនចៅ មូសា បាននិយាយទៅកាន់ មូសា ថា៖ “សូមបង្កើតព្រះមួយសម្រាប់ពួកយើង ដូចដែលពួកគេមានព្រះជាច្រើនដែរ” [អាល់អាក់រ៉ហ្វ : 138]។ ដោយអ្នកដែលព្រលឹងខ្ញុំនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ ពួកអ្នកពិតជានឹងដើរតាមគន្លងរបស់អ្នកដែលនៅមុនពួកអ្នក»


នៅក្នុងហាឌីសនេះ យើងឃើញថា៖


    សហាបះមួយចំនួន ដែលទើបតែចូលសាសនាអ៊ីស្លាមថ្មីៗ និងនៅមានសំណល់នៃជំនឿសម័យ ជាហីលីយ៉ះ នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ពួកគេបានចាញ់បោកនូវអ្វីដែលពួកមូស្ហរីគីនធ្វើ គឺការស្វែងរកពើរកាត់ពីដើមឈើ។ ពួកមូស្ហរីគីនធ្លាប់សម្ងំនៅទីនោះ មានន័យថា ស្នាក់នៅទីនោះយូរ ស្វែងរកពើរកាត់ពីវា និងព្យួរអាវុធរបស់ពួកគេនៅលើមែករបស់វា ដោយគិតថាការធ្វើបែបនេះនឹងបង្កើនកម្លាំងនិងភាពមុតស្រួច។ ដូច្នេះ ពួកគេ(សហាបះទាំងនោះ) បានសុំរ៉ស៊ូល × ឲ្យកំណត់ដើមឈើមួយសម្រាប់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចស្វែងរកពើរកាត់ពីវាបាន។


ព្យាការី × បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អល់ឡោះមហាបរិសុទ្ធ!» ដើម្បីប្រកាសពីភាពបរិសុទ្ធរបស់អល់ឡោះថា គ្មានអ្នកណាក្រៅពីទ្រង់អាចផ្តល់ពើរកាត់បានឡើយ ឬដោយសារតែគាត់ភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ។


    បន្ទាប់មក គាត់ × បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះគឺដូចជាអ្វីដែលកូនចៅ មូសា បាននិយាយទៅកាន់ មូសា ថា៖ “សូមបង្កើតព្រះមួយសម្រាប់ពួកយើង ដូចដែលពួកគេមានព្រះជាច្រើនដែរ”។


ដូច្នេះ ព្យាការី × បានហៅការស្វែងរកពើរកាត់របស់ពួកគេថាជា "ការគោរពជាព្រះ" ដែលមានន័យថាជាការគោរពសក្ការៈ ហើយការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ គឺជា ហារ៉ម (ហាមឃាត់)។


    បន្ទាប់មក គាត់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកពិតជានឹងដើរតាមគន្លងរបស់អ្នកដែលនៅមុនពួកអ្នក» មានន័យថា ពួកអ្នកនឹងធ្វើតាមវិធីសាស្ត្ររបស់អ្នកដែលនៅមុនពួកអ្នក ពីបណ្តាប្រជាជាតិទាំងឡាយ ក្នុងការស្វែងរកពើរកាត់ពីវត្ថុគ្មានជីវិត។ ហើយនេះមិនមែនសំដៅលើបុគ្គលជាក់លាក់ណាមួយទេ (គឺទូទៅចំពោះអ្នកដែលធ្វើបែបនោះ) សម្រាប់ព្យាការី ×។ ប៉ុន្តែវាគឺជាច្បាប់ទូទៅ ហើយរឿងនេះត្រូវបានបញ្ជាក់កាន់តែច្បាស់នៅក្នុងសតវត្សក្រោយៗមក ស្របតាមពាក្យរបស់ព្យាការី ×៖


> لَا يَأْتِي زَمَانٌ إِلَّا وَالَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ <


«មិនមានសម័យកាលណាមួយចូលមកដល់ឡើយ លើកលែងតែសម័យកាលបន្ទាប់ពីវានឹងអាក្រក់ជាងវា រហូតទាល់តែពួកអ្នកបានជួបម្ចាស់របស់ពួកអ្នក»។


    នៅក្នុងហាទីសនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន រួមមាន៖ ការប្រកាន់ជំហរតឹងរ៉ឹងចំពោះអ្នកដែលស្វែងរកពើរកាត់ពីវត្ថុគ្មានជីវិត។


    ហើយថា អ្នកដែលផ្លាស់ប្តូរពីភាពមិនពិត មកកាន់សច្ចធម៌ (មិនត្រូវបានធានាថាភាពមិនពិតនោះនឹងមិននៅសេសសល់ក្នុងចិត្តរបស់គេខ្លះនោះទេ។


    ហើយថាព្យាការី × បានបញ្ឈប់កងទ័ព ដើម្បីសម្អាតពួកគេពីភាពមិនបរិសុទ្ធនៃ ស្ហីរិក។ ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ ជីហាទ មិនបានរារាំងគាត់ពីការនិយាយអំពីរឿងនេះទេ ព្រោះប្រធានបទនេះទាក់ទងនឹង អាគីដះ (គោលជំនឿ)។ ប្រសិនបើពួកគេម្នាក់ស្លាប់ទាំងមានជំនឿបែបនេះ ការប្រយុទ្ធរបស់គេជាមួយអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ × អាចនឹងមិនផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គេឡើយ។


    ហើយថា ការស្វែងរកពើរកាត់ពីផ្នូរ គឺស្ថិតក្នុងប្រភេទតែមួយជាមួយនឹងការស្វែងរកពើរកាត់ពីដើមឈើ ព្រោះទាំងពីរនេះមានលក្ខណៈដូចគ្នាត្រង់ថាជាការស្វែងរកពើរកាត់ពីវត្ថុ ហើយជាការសុំការកៀកជិតអល់ឡោះ ទៅនឹងវត្ថុទាំងនោះ។

ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! មូលហេតុទី ៣ នៃការហាមឃាត់ការស្វែងរកពើរកាត់ពីបុគ្គល គឺថា៖ ពើរកាត់នៃរាងកាយ គឺជាលក្ខណៈពិសេសរបស់ព្យាការី × តែមួយគត់។ ពីព្រោះអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់គាត់មានពើរកាត់ និងបានកំណត់ច្បាប់ឲ្យមនុស្សស្វែងរកពើរកាត់ពីវា។ វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យប្រៀបធៀបអ្នកផ្សេងជាមួយនឹងគាត់ឡើយ ទោះបីជាពួកគេជា សហាបះ ~ ក៏ដោយ។ ដោយសារតែមិនមានភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ថា ពើរកាត់កើតមាននៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកផ្សេងក្រៅពីព្យាការី × និងស្លាកស្នាមរបស់គាត់។ ដូច្នេះ ការស្វែងរកពើរកាត់ពីអ្នកផ្សេង គឺជា "ប៊ីទអះ" និងជាការនិយមជ្រុលចំពោះបុគ្គល ដែលនាំទៅរក ការគោរពបូជាពួកគេ។


    អ្វីដែលគ្រប់គ្រាន់ជាភស្តុតាងនៃភាពមិនត្រឹមត្រូវ នៃការស្វែងរកពើរកាត់ពីរាងកាយរបស់សត្វលោកក្រៅពីព្យាការី គឺថា៖ សហាបះមិនដែលស្វែងរកពើរកាត់ពីនរណាម្នាក់ឡើយ បន្ទាប់ពីការទទួលមរណភាពរបស់ព្យាការី ×។


ប្រសិនបើការស្វែងរកពើរកាត់ពីអ្នកផ្សេងក្រៅពីរ៉ស៊ូល × ត្រូវបានអនុញ្ញាត ម៉្លេះសមប្រជាជនបានស្វែងរកពើរកាត់ពីសហាបះហើយ ព្រោះពួកគេគឺជាមនុស្សដែលល្អបំផុតបន្ទាប់ពីអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ×។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលអល់ឡោះបានសរសើរនៅក្នុងគម្ពីរ តាវរ៉ត, អ៊ីនជីល, និងគួអាន។ ហើយរ៉ស៊ូល × ក៏បានសរសើរពួកគេនៅក្នុងស៊ុនណះរបស់គាត់ដែរ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលអល់ឡោះបានជ្រើសរើសឲ្យធ្វើជាដៃគូរបស់ព្យាការីរបស់ទ្រង់។


ស្ហៃខ អះម៉ាត់ ប៊ីន យ៉ះយ៉ា អាល់-ណាច់មី ‘ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ(សហាបះ) ថាមានគេស្វែងរកពើរកាត់ពីនរណាម្នាក់បន្ទាប់ពីអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ × ឡើយ។ តើមាននរណាមកល្អជាង អាប៊ូ បាការ, អ៊ូម៉រ, អ៊ូស្មាន, និង អាលី ~? តើមាននរណាមកបន្ទាប់ពីពួកគេ ល្អជាងអ្នកដែលនៅសល់ក្នុងចំណោម ១០ នាក់ដែលត្រូវបានធានាថាចូលឋានសួគ៌? តើមាននរណាមកបន្ទាប់ពី ១០ នាក់នេះ ល្អជាងអ្នកចូលរួមសង្គ្រាម បាដរ៍? តើមាននរណាមកបន្ទាប់ពីអ្នកចូលរួមសង្គ្រាម បាដរ៍ ល្អជាងអ្នកចូលរួម "បៃអះ អាល់-រិទវ៉ាន់" (ការសច្ចាប្រណិធានក្រោមដើមឈើ)? តើមាននរណាមកបន្ទាប់ពីអ្នកចូលរួម បៃអះ អាល់-រិទវ៉ាន់ ល្អជាងសហាបះដែលនៅសល់?


ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី មិនមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីអ្នកដែលមានឋានៈទាប ទៅស្វែងរកពើរកាត់ពីអ្នកដែលមានឋានៈខ្ពស់ជាងឡើយ។ ហើយក៏គ្មានអ្នកជំនាន់ក្រោយ ទៅស្វែងរកពើរកាត់ពីសហាបះដែរ។ នេះគឺជាការឯកភាព(អិចម៉ាក) ពីសំណាក់ពួកគេថា រឿងនេះគឺជាលក្ខណៈពិសេសរបស់រ៉ស៊ូល × តែមួយគត់នៅក្នុងជីវិតរបស់គាត់។


ហើយមិនមានសេចក្តីរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវពីនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ថាបានស្វែងរកពើរកាត់ពីគាត់ ឬពីផ្នូររបស់គាត់បន្ទាប់ពីគាត់ស្លាប់នោះទេ។


អ្វីដែលត្រូវបានគេលើកឡើងអំពីរឿងនោះ គឺសុទ្ធតែជារឿងប្រឌិត និងកុហកទៅលើសហាបះរបស់ព្យាការី ×។ អ្នកប្រឌិតនឹងទទួលបានទោសដែលពួកគេសមនឹងទទួលបាន។


អ្នកណាដែលអះអាងថា ការស្វែងរកពើរកាត់ពីមនុស្សស្លាប់ និងចេតិយអ្នកស្លាប់ និងផ្នូរអ្នកស្លាប់ គឺជាផ្នែកមួយនៃសាសនានិងជាផ្លូវរបស់ពួក សាឡាហ្វ សុចរិត នោះគាត់បានប្រឌិតរឿងកុហកយ៉ាងធំធេងចំពោះអល់ឡោះ និងបានលង់ខ្លួនក្នុងការកុហក និងការបង្កាច់បង្ខូច។ គាត់នឹងទទួលបានលទ្ធផលនៃឧក្រិដ្ឋកម្មដែលគាត់បានប្រព្រឹត្ត និងទោសទណ្ឌនៃការកុហកដែលគាត់បានបង្កើត ដើម្បីបំផ្លាញសាសនា» ។


ការបដិសេធរបស់បណ្តាអ៊ីម៉ាំ(អ្នកដឹកនាំសាសនា)ចំពោះការត្រដុសនឹងជនសុចរិត


ឱបម្រើរបស់អល់ឡោះ! ការត្រដុសនឹងអ្នកដែលមានឋានៈទាបជាងព្យាការី ﷺ គឺជា "មុនការ"(អំពើអាក្រក់/បដិសេធ)ដ៏ធំធេង។ ហេតុនេះហើយ បានជាបណ្តាអ៊ីម៉ាំបានបដិសេធវា។


ក្នុងចំណោមនោះគឺអ្វីដែល អាលី ប៊ីន អាប់ដាន បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានជូតដៃរបស់ខ្ញុំលើ អះម៉ាត់ ប៊ីន ហាន់បាល (ដើម្បីសុំពើរកាត់) បន្ទាប់មកខ្ញុំបានជូតដៃរបស់ខ្ញុំលើខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ខណៈដែលគាត់កំពុងមើលមកខ្ញុំ។ គាត់បានខឹងយ៉ាងខ្លាំង ហើយចាប់ផ្តើមរលាស់ខ្លួនរបស់គាត់ ហើយនិយាយថា៖ "តើអ្នកបានរៀនទង្វើនេះពីនរណា?" ហើយគាត់បានបដិសេធវាយ៉ាងខ្លាំង» ។


ហើយ អាល់-ណាវ៉ាវី ‘ បាននិយាយថា៖ «អាល់-ហ៊្វូដៃល ប៊ីន អ៊ីយ៉ាដ ‘ បាននិយាយថា៖ "ចូរដើរតាមផ្លូវនៃការណែនាំ ហើយកុំឲ្យចំនួនដ៏តិចតួចរបស់អ្នកដែលដើរលើវា ធ្វើឲ្យអ្នកបារម្ភឡើយ។ ហើយចូរប្រយ័ត្ននឹងផ្លូវនៃភាពវង្វេង ហើយកុំចាញ់បោកនឹងចំនួនដ៏ច្រើនរបស់អ្នកដែលវិនាស"។


អ្នកណាដែលគិតក្នុងចិត្តថា ការជូតដោយដៃ និងអ្វីដែលដូចនេះ ផ្តល់ពើរកាត់ច្រើនជាង នោះគឺដោយសារតែភាពល្ងង់ខ្លៅ និងការធ្វេសប្រហែសរបស់គេ។ ពីព្រោះ ពើរកាត់(សិរីសួស្តី) គឺមានតែនៅក្នុងអ្វីដែលស្របតាមច្បាប់សាសនា។ តើធ្វើដូចម្តេចទើបគេស្វែងរកសេចក្តីល្អ នៅក្នុងការប្រឆាំងនឹងភាពត្រឹមត្រូវបាន?»  ។


ឱ បងប្អូនមូស្លីម! គណៈកម្មាធិការចេញហ្វាតាវ៉ានៃព្រះរាជាណាចក្រអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត បានចេញសេចក្តីសម្រេច ស្តីពីច្បាប់នៃការស្វែងរកពើរកាត់ពីជនសុចរិត។ នេះគឺជាអត្ថបទរបស់វា៖ «រីឯការស្វែងរកពើរកាត់(តាប៉ាររ៉ុក) ពីជនសុចរិតដែលនៅរស់ គឺជា "ប៊ីទអះ"។ ពីព្រោះសហាបះ ~ មិនបានធ្វើវាជាមួយគ្នានោះទេ មិនថាជាមួយខាលីហ្វះដ៏ត្រឹមត្រូវ ឬជាមួយអ្នកផ្សេងឡើយ។ ហើយដោយសារតែវាគឺជាមធ្យោបាយដែលនាំទៅរក ស្ហីរិក ចំពោះពួកគេ។ ដូច្នេះ វាជាកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវតែបោះបង់ចោលការធ្វើវា។


វាអាចក្លាយជា "ស្ហីរិកធំ" ប្រសិនបើគេជឿថា ជនសុចរិតនោះអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ឬគ្រោះថ្នាក់ដោយការចាត់ចែងរបស់គាត់ ឬថាគាត់អាចចាត់ចែងចក្រវាល និងអ្វីផ្សេងទៀតដូចនេះ។


រីឯអ្វីដែលសហាបះ ~ បានធ្វើជាមួយព្យាការី ﷺ ដូចជាការស្វែងរកពើរកាត់ពីទឹកវូឌុ និងសក់របស់គាត់ នោះគឺជាលក្ខណៈពិសេសរបស់គាត់ ដោយសារតែអ្វីដែលអល់ឡោះបានដាក់នៅក្នុងរាងកាយ ញើស និងសក់របស់គាត់ នូវពើរកាត់។ អ្នកផ្សេងមិនអាចយកមកប្រៀបធៀបនឹងគាត់បានឡើយ។


ហើយអល់ឡោះគឺជាអ្នកផ្តល់ភាពជោគជ័យ។ និងសឡាវ៉ាតរបស់អល់ឡោះសូមមានលើព្យាការីរបស់យើង មូហាំម៉ាត់ និងក្រុមគ្រួសារ និងសហាបះរបស់គាត់»។


ការបកស្រាយភស្តុតាងនៃការហាមឃាត់ការស្វែងរកពើរកាត់ពីផ្នូរ ដោយការត្រដុសនិងថើបវា


ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! ពួក សាឡាហ្វ ទាំងសហាបះ និងអ្នកជំនាន់ក្រោយពួកគេ ô បានឯកភាពគ្នាលើភាពជា "ប៊ីទអះ" នៃការត្រដុសនឹងផ្នូរ សូម្បីតែផ្នូរដែលគេត្រដុសនោះគឺជា ផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ ក៏ដោយ ។

ក្នុងចំណោមភស្តុតាងនៃរឿងនេះ៖


•    អ្វីដែលត្រូវបានរាយការណ៍ពី អាណាស់ ÷ ថាគាត់បានឃើញបុរសម្នាក់ដាក់ដៃរបស់គាត់លើផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ គាត់ក៏បានហាមឃាត់បុរសនោះ ហើយនិយាយថា៖ «ពួកយើងមិនដែលស្គាល់រឿងនេះទេ នៅសម័យអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ﷺ»។


•    អាល់-បៃហាគី បានកត់ត្រានៅក្នុង "Shu'ab al-Iman" ពី អ៊ូបៃឌុលឡោះ ពី ណាហ្វី ពី អ៊ីបនូ អ៊ូម៉ើរ ÷ ថា នៅពេលដែលគាត់ត្រឡប់មកពីការធ្វើដំណើរវិញ គាត់តែងតែចាប់ផ្តើមដោយការចូលទៅកាន់ផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ។ គាត់បានសឡាត និងជូនពរ(ទូអា)ដល់គាត់។ បន្ទាប់មក គាត់ពោលថា៖ "អាស្សាឡាមូ អាឡៃកា (សន្តិភាពសូមមានលើអ្នក) ឱ ព្យាការី", "អាស្សឡាមូ អាឡៃកា ឱ អាប៊ូ បាការ", "អាស្សឡាមូ អាឡៃកា ឱ ឪពុករបស់ខ្ញុំ"។ បន្ទាប់មក គាត់ចាកចេញទៅ ដោយមិនបានប៉ះ ផ្នូរឡើយ ។

ឱបងប្អូនមូស្លីម! អ្វីដែលបញ្ជាក់ពីការហាមឃាត់ការស្វែងរកពើរកាត់ពីផ្នូរ ដោយការត្រដុសនិងថើបវា គឺថា៖ ការត្រដុសនឹងវត្ថុគ្មានជីវិត គឺជាវិធីសាស្ត្ររបស់ពួក "ជាហ៊ីលីយ៉ះ" និងអ្នកគោរពរូបព្រះ និង "អះលុល គីតាប" ដែលពួកគេធ្លាប់ត្រដុសនឹងរូបសំណាក សុំពីវា ស្វែងរកពើរកាត់ពីវា និងសុំជំនួយពីវា ដូចជា អាល់-ឡាត, អាល់-អ៊ុហ្សា, និង ម៉ាណាត។ កាតព្វកិច្ចគឺត្រូវធ្វើឲ្យខុសពីពួកគេ និងមិនត្រូវត្រាប់តាមពួកគេឡើយ។

ការលើកឡើងពីសម្តីរបស់អ្នកប្រាជ្ញនៃបណ្តាម៉ាហ្សហាប់ ក្នុងការថ្កោលទោសការត្រដុសនឹងផ្នូរ


ហ្វាតាវ៉ា លេខ ៥៣១៦


គណៈកម្មាធិការអចិន្ត្រៃយ៍សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ និងការចេញហ្វាតាវ៉ា


សមាជិក៖ អាប់ឌុលឡោះ ប៊ីន កអ៊ូត


សមាជិក៖ អាប់ឌុលឡោះ ប៊ីន ហ្គូដាយយ៉ាន


អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការ៖ អាប់ឌុល រ៉ហ្សាក់ អាហ្វីហ្វី


ប្រធាន៖ អាប់ឌុល អាហ្ស៊ីល ប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ ប៊ីន បាហ្ស


ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! ដោយផ្អែកលើអ្វីដែលបានលើកឡើងពីមុនអំពីហ្វាតាវ៉ា របស់សហាបះ និងគោលការណ៍នៃច្បាប់សាសនា; អ្នកប្រាជ្ញនៃបណ្តាម៉ាហ្សហាប់ (និកាយច្បាប់) បានចេញហ្វាតាវ៉ាហាមឃាត់ការត្រដុសនឹងវត្ថុគ្មានជីវិត។


អាល់-សាំហ៊ូឌី  ជាអ៊ីម៉ាំនៃ ម៉ាហ្សហាប់ ស្ហាហ្វីអ៊ី ‘ បាននិយាយអំពីច្បាប់នៃការដាក់ដៃលើផ្នូរថា៖ «ម៉ាលីក, ស្ហាហ្វីអ៊ី, និង អះម៉ាត់ បានបដិសេធយ៉ាងខ្លាំងចំពោះរឿងនេះ - គឺការដាក់ដៃលើផ្នូរ» ។


អ៊ីបនូ គូដាម៉ះ បាននិយាយថា៖ «ហើយមិនត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការគួរធ្វើ(មុស្តាហាប់) នោះទេ ក្នុងការត្រដុសនឹងជញ្ជាំងផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ ឬការថើបវា»។


អះម៉ាត់ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់រឿងនេះទេ (មិនដែលមានក្នុងសាសនា)»។


អាល់-អាសរ៉ម  បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញអ្នកចេះដឹងនៃប្រជាជន ម៉ាឌីណះ មិនបានត្រដុសនឹងផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ នោះទេ។ ពួកគេឈរនៅម្ខាង ហើយធ្វើការស្វាគមន៍ (សាឡាម)»។


អាប៊ូ អាប់ឌុលឡោះ (គឺ អ៊ីម៉ាំ អះម៉ាត់) បាននិយាយថា៖ «ហើយ អ៊ីបនូ អ៊ូម៉រ ក៏ធ្លាប់ធ្វើបែបនេះដែរ» ។


អ៊ីបនូ តៃមីយ៉ះ ‘ បាននិយាយថា៖ «រីឯការត្រដុសនឹងផ្នូរ ឬការសឡាតនៅទីនោះ ឬការទៅទីនោះក្នុងគោលបំណងបួងសួង ដោយជឿថាការបួងសួងនៅទីនោះប្រសើរជាងការបួងសួងនៅកន្លែងផ្សេង ឬការបន់ស្រន់(ណាហ្សារ) ឲ្យវា និងអ្វីផ្សេងទៀត នោះរឿងនេះមិនមែនជាសាសនារបស់ជនមូស្លីមទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាអ្វីដែលត្រូវបានបង្កើតថ្មី  ពី "ប៊ីទអះ" ដ៏អាក្រក់ ដែលជាផ្នែកមួយនៃសាខារបស់ ស្ហីរិក។ ហើយអល់ឡោះដឹងច្បាស់បំផុត និងជាអ្នកកាត់ក្តី» ។


លើសពីនេះ អ៊ីបនូ តៃមីយ៉ះ ‘ បានដកស្រង់ ការឯកភាព(អិចម៉ាក) របស់អ្នកប្រាជ្ញ លើការហាមឃាត់ការត្រដុសនឹងវត្ថុគ្មានជីវិតជាទូទៅ និងផ្នូរជាពិសេស - ទោះបីជាផ្នូរព្យាការី ﷺ ក៏ដោយ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «បណ្តាអ៊ីម៉ាំ បានឯកភាពគ្នា ថា គេមិនត្រូវត្រដុសនឹងផ្នូររបស់ព្យាការី ﷺ ឡើយ ហើយគេក៏មិនត្រូវថើបវាដែរ។ នេះគឺជាការថែរក្សា តាវហ៊ីទ។ ពីព្រោះមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយនៃ ស្ហីរិក គឺការយកផ្នូរធ្វើជាវិហារ» ។


ហើយគាត់ក៏បាននិយាយដែរថា៖ «ដូចគ្នាដែរ បន្ទប់របស់ព្យាការីយើង ﷺ និងរូងភ្នំ អាល់-ខាលីល (ផ្នូររបស់អ៊ីប្រាហ៊ីម) និងកន្លែងបញ្ចុះសពផ្សេងទៀតដែលមានព្យាការី ឬបុរសសុចរិត។ វាមិនត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការគួរធ្វើនោះទេ ក្នុងការថើបវា ឬត្រដុសនឹងវា ដោយការឯកភាពរបស់បណ្តាអ៊ីម៉ាំ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាត្រូវបានហាមឃាត់។


រីឯការ ស៊ូជូត (ក្រាបក្បាលដល់ដី) ចំពោះវា គឺជា "គូហ្វួរ"។


ដូចគ្នាដែរ ការនិយាយទៅកាន់វាដូចជាការនិយាយទៅកាន់ម្ចាស់ ដូចជាពាក្យរបស់អ្នកដែលនិយាយថា៖ "សូមអភ័យទោសបាបកម្មឲ្យខ្ញុំ" ឬ "សូមជួយខ្ញុំឲ្យឈ្នះសត្រូវរបស់ខ្ញុំ" និងអ្វីផ្សេងទៀត» ។


ស្ហៃខ អាប់ឌុល រ៉ោះម៉ាន ប៊ីន សាអ៍ឌី ‘ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកប្រាជ្ញបានឯកភាពគ្នាថា វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមច្បាប់សាសនាឲ្យធ្វើតាបាររ៉ុក(ស្វែងរកសិរីសួស្តី) ពីដើមឈើ ដុំថ្ម កន្លែង និងចេតិយ និងអ្វីផ្សេងទៀតនោះទេ។ ការធ្វើតាបាររ៉ុកនេះ គឺជាការនិយមជ្រុល ចំពោះវត្ថុទាំងនោះ ដែលនឹងនាំបន្តិចម្តងៗទៅរកការបួងសួង និងការគោរពសក្ការៈចំពោះវា។ នេះគឺជាស្ហីរិកធំ ដូចដែលបានរៀបរាប់ពីមុន។


រឿងនេះគឺអនុវត្តចំពោះគ្រប់យ៉ាង សូម្បីតែ "ម៉ាកាម អ៊ីប្រាហ៊ីម" (កន្លែងឈររបស់អ៊ីប្រាហ៊ីមនៅកាក់បះ), បន្ទប់របស់ព្យាការី ﷺ, និងថ្មនៅ បៃទុល ម៉ាកឌីស និងកន្លែងដ៏ថ្លៃថ្លាផ្សេងទៀត។


រីឯការចាប់កាន់ ថ្មខ្មៅ(ហាជើរអាស្វាដ) និងការថើបវា និងការចាប់កាន់ ជ្រុងយ៉េម៉ែន (រុកន៍យ៉ាម៉ានី) នៃកាក់បះដ៏មានកិត្តិយស នោះគឺជាការគោរពបម្រើចំពោះអល់ឡោះ និងការលើកតម្កើងចំពោះអល់ឡោះ និងការចុះចូលចំពោះភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់។ វាគឺជាស្មារតីនៃការគោរពសក្ការៈ។ នេះគឺជាការលើកតម្កើងចំពោះអ្នកបង្កើត និងជាការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់។ រីឯនោះ (ការត្រដុសផ្នូរ) គឺជាការលើកតម្កើងចំពោះសត្វលោក និងជាការគោរពជាព្រះចំពោះវា។


ភាពខុសគ្នារវាងរឿងទាំងពីរនេះ គឺដូចជាភាពខុសគ្នារវាងការបួងសួងចំពោះអល់ឡោះ ដែលជា អ៊ីខឡាស(ស្មោះត្រង់) និង តាវហ៊ីទ និងរវាងការបួងសួងចំពោះសត្វលោក ដែលជា ស្ហីរិក និងការធ្វើដៃគូ» ។ ចប់សម្តីរបស់គាត់។

ជុំវិញច្បាប់នៃការត្រដុសនឹងកាក់បះ ដើម្បីសុំពើរកាត់


ឱ បងប្អូនមូអ្មីន! ចំពោះអ្នកដែលត្រដុសនឹង កាក់បះ ដោយសង្ឃឹមចង់បានពើរកាត់ គេត្រូវប្រាប់ពួកគេថា៖ អាល់-តប់រ៉ានី បានកត់ត្រានៅក្នុង "Al-Mu'jam"  និង អាប់ឌុល រ៉ហ្សាក់ នៅក្នុង "Al-Musannaf"  ពី នូសៃរ៍ ប៊ីន ហ្ស៊ូឡូក ថា អ៊ីបនូ អាល់-ហ្ស៊ូបៃរ៍ បានឃើញមនុស្សកំពុងត្រដុសនឹង "ម៉ាកាម"(កន្លែងឈររបស់អ៊ីប្រាហ៊ីម)។ គាត់បានហាមឃាត់ពួកគេ ហើយនិយាយថា៖


> إِنَّكُمْ لَمْ تُؤْمَرُوا بِالْمَسْحِ، إِنَّمَا أُمِرْتُمْ بِالصَّلَاةِ <


«ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមិនត្រូវបានបញ្ជាឲ្យធ្វើការត្រដុស នោះទេ ប៉ុន្តែពួកអ្នកត្រូវបានបញ្ជាឲ្យធ្វើការសឡាត (នៅទីនោះ)»។


ហើយ កាតាដះ បាននិយាយនៅក្នុងការពន្យល់បន្ទូលរបស់អល់ឡោះថា


 ﴿وَاتَّخِذُوا مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى﴾


“ហើយចូរពួកអ្នកយកកន្លែងឈររបស់អ៊ីប្រាហ៊ីម ធ្វើជាកន្លែងសឡាត” [Al-Baqarah: 125]៖


«ពួកគេត្រូវបានបញ្ជាឲ្យសឡាតនៅទីនោះ ហើយមិនត្រូវបានបញ្ជាឲ្យត្រដុសនឹងវានោះទេ។ ប្រជាជាតិនេះបានដាក់បន្ទុកលើខ្លួនឯង នូវអ្វីដែលប្រជាជាតិមុនៗបានដាក់បន្ទុកលើខ្លួនឯង» ។


ការដាស់តឿនដល់អ្នកដឹកនាំ និងបុរសនៃស្ថាប័នអ្នកការពារសាសនា


ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! កាតព្វកិច្ចលើអ្នកដឹកនាំ និងបុរសនៃស្ថាប័នអ្នកការពារសាសនា គឺត្រូវកម្ទេចវត្ថុគ្មានជីវិតដែលត្រូវបានគេលើកតម្កើង ដែលជារឿយៗត្រូវបានសាងសង់ឡើងដើម្បីធ្វើតាបាររ៉ុក។


អ៊ីបនូ អាល់-កៃយីម ‘ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យរក្សាទុកនូវកន្លែងនៃ ស្ហីរិក និង តហ្គូត (អ្វីដែលគេគោរពក្រៅពីអល់ឡោះ) សូម្បីតែមួយថ្ងៃ បន្ទាប់ពីមានសមត្ថភាពក្នុងការកម្ទេចនិងលុបបំបាត់វា។ ព្រោះពួកវាជានិមិត្តសញ្ញានៃ កូហ្វូរ និង ស្ហីរិក ហើយវាគឺជាអំពើអាក្រក់ដ៏ធំបំផុត។


វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យទទួលស្គាល់ពួកវាជាដាច់ខាត (ត្រូវតែកម្ទេច)។ នេះគឺជាច្បាប់ចំពោះ ចេតិយ/ទីសក្ការៈ ដែលត្រូវបានសាងសង់លើផ្នូរ ដែលត្រូវបានគេយកធ្វើជារូបព្រះ និងតហ្គូត ដើម្បីគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ។


និងចំពោះដុំថ្មដែលត្រូវបានគេមានគោលដៅលើកតម្កើង ធ្វើតាបាររ៉ុក បន់ស្រន់ និងថើប; វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យរក្សាទុករបស់ទាំងនេះនៅលើផែនដីឡើយ ក្នុងករណីដែលមានសមត្ថភាពកម្ទេចវា។ ភាគច្រើននៃពួកវា គឺមានឋានៈដូចជា អាល់-ឡាត, អាល់-អ៊ុហ្សា និង ម៉ាណាត ឬអាក្រក់ជាងនេះ។ ហើយវាគឺជា ស្ហីរិកដ៏ធំបំផុតនៅទីនោះ និងតាមរយៈវា។ ហើយអល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលយើងសុំជំនួយ» ។ »


بَارَكَ اللهُ لِي وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَنَفَعَنِي وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ، أَقُولُ قَوْلِي هَذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِي وَلَكُمْ فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.


الخطبة الثانية


الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنْ لَا نَبِيَّ بَعْدَهُ، أَمَّا بَعْدُ، فاتقوا الله عباد الله،


ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះទាំងឡាយ!


មនុស្សមួយចំនួនបានប្រៀបធៀប(គីយ៉ាស) ការត្រដុសនឹងផ្នូរ ទៅនឹងការត្រដុសនឹងថ្មខ្មៅ និងការថើបវា។ ពួកគេពឹងផ្អែកលើចំណុចនេះ ដើម្បីនិយាយថាទង្វើរបស់ពួកគេគឺត្រឹមត្រូវ។


ចម្លើយចំពោះមន្ទិលសង្ស័យនេះ គឺថា៖ ការប្រៀបធៀបនេះគឺជាការប្រៀបធៀបខុសឆ្គង។ ពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានថើបថ្មខ្មៅ ដោយមានគោលបំណង គោរពសក្ការៈ(ចំពោះអល់ឡោះ មិនមែនដើម្បីធ្វើតាបាររ៉ុក(ស្វែងរកសិរីសួស្តី)ពីថ្ម ដូចដែលពួកនោះមានចេតនានោះទេ។


ហេតុនេះហើយ បានជា អ៊ូម៉ើរ ÷ នៅពេលដែលគាត់មកដល់ថ្មខ្មៅ គាត់បាននិយាយថា៖


> وَاللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكِ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ، وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) يُقَبِّلُكِ مَا قَبَّلْتُكِ < [رواه البخاري (1587)، ومسلم (1270)]


«វ៉ាល់ឡោះហ៊ី! ដឹងច្បាស់ថាឯងគឺជាដុំថ្ម ឯងមិនផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ ហើយក៏មិនផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដែរ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានឃើញព្យាការី ﷺ ថើបឯងទេនោះ ខ្ញុំនឹងមិនថើបឯងឡើយ»។


ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ! យើងបានលើកឡើងរួចមកហើយនូវសម្ដីរបស់ស្ហៃខ អាប់ឌុល រ៉សហ៍ម៉ាន ប៊ីន សាអ៍ឌី ‘ ដែលគាត់បាននិយាយថា៖ «រីឯការចាប់កាន់ថ្មខ្មៅ និងការថើបវា និងការចាប់កាន់ជ្រុងយ៉េម៉ែននៃកាក់បះដ៏មានកិត្តិយស នោះគឺជាការគោរពបម្រើចំពោះអល់ឡោះ និងការលើកតម្កើងចំពោះអល់ឡោះ និងការចុះចូលចំពោះភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់។ វាគឺជាស្មារតីនៃការគោរពសក្ការៈ។ នេះគឺជាការលើកតម្កើងចំពោះអ្នកបង្កើត និងជាការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់។ រីឯនោះ(ការត្រដុសផ្នូរ) គឺជាការលើកតម្កើងចំពោះសត្វលោក និងជាការគោរពជាព្រះចំពោះវា។ ភាពខុសគ្នារវាងរឿងទាំងពីរនេះ គឺដូចជាភាពខុសគ្នារវាងការបួងសួងចំពោះអល់ឡោះ ដែលជា អ៊ីខឡាស និង តាវហ៊ីទ និងរវាងការបួងសួងចំពោះសត្វលោក ដែលជា ស្ហីរិក និងការធ្វើដៃគូ» ។ ចប់សម្តីរបស់គាត់។


ឱ បងប្អូនអ្នកមានជំនឿ! មានកំណត់ត្រាមួយចំនួនត្រូវបានរាយការណ៍ពីអ្នកជំនាន់ដើម (សាឡាហ្វ) ខ្លះ ដែលបញ្ជាក់ពីការអនុញ្ញាតឲ្យត្រដុសនឹងផ្នូរ។ ប៉ុន្តែនៅពេលសិក្សានិងត្រួតពិនិត្យ គេឃើញថាវាគឺជាកំណត់ត្រា ខ្សោយ (ទអ៊ីហ្វ) ដែលមិនអាចយកជាការបានឡើយ។


កាតព្វកិច្ចគឺការប្រុងប្រយ័ត្ន។ ព្រោះសាសនាអ៊ីស្លាមបានមកដើម្បីលុបបំបាត់ការជាប់ជំពាក់ចិត្តនឹងវត្ថុគ្មានជីវិត មិនថាវាមានរូបរាងជាផ្នូរ ឬដុំថ្ម ឬដើមឈើ ឬអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ និងដើម្បីធ្វើឲ្យការជាប់ជំពាក់ចិត្តមានចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់។